ทหารกล้าในสมรภูมิรบ

ตอนที่ 1966 โครงการอันมหึมา

7 นาที· 1.6K คำ

เพราะอาวุธสองชนิดอย่างปืนกลหนักกับเครื่องยิงระเบิด ชนิดหนึ่งเหมาะแก่การตั้งรับ อีกชนิดเหมาะแก่การตีเมืองหรือรบในตรอกซอกซอย

ยามทหารม้าศึกบุกเข้าจู่โจมในยามนี้ พวกเขาไม่อาจโจมตีไปพร้อมกับกองทัพได้

กองปืนใหญ่เบาของเซี่ยจ้งแทบไม่มีประโยชน์ในสนามรบยามนี้

ไม่มีเมืองให้ตี ทั้งสองฝ่ายต่างเป็นกองทัพที่รบกลางทุ่ง ทหารม้าศึกนับหมื่นมักบุกทะลวงเข้าประจัญบาน อาวุธหนักเหล่านี้เคลื่อนย้ายลำบาก จึงไม่อาจใช้ปืนใหญ่โจมตีได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เซี่ยจ้งเองก็สงสัยว่า ในศึกกลางทุ่งเช่นนี้ ท่านอ๋องมีแผนการใดจึงให้กองปืนใหญ่เบาของพวกเขาติดตามมาด้วย

หูกว่างยังไม่ยอมรับนักเมื่อยังไม่เห็นผลการโจมตีจริง เขาอัดอั้นแรงฮึดไว้ อยากให้ทหารม้าศึกสามพันนายของค่ายทัพหน้าประลองฝีมือกับกองทัพของเวินเจี้ยนและเฉียวจวี้ซาน

ซือหม่าเซินถูกขับออกจากค่ายกองทัพเจิ้นซี จึงพาผู้คุ้มกันกับผู้ติดตามกลับค่ายของตนอย่างอับจนหนทาง

เมื่อกองทัพเจิ้นซีไม่ยอมรับข้อเสนอสงบศึก ก็เหลือเพียงทางเลือกเดียวคือเปิดศึก

กองทัพซีเซี่ยมีทหารเกือบสองแสนนาย พวกเขาไม่ได้หวาดกลัวกำลังพลเพียงไม่กี่หมื่นของกองทัพเจิ้นซี เพียงแต่คิดว่าการยึดหยินโจวจะยืดเยื้อออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เมื่อหลี่จี้เจ้าได้รับรายงานจากซือหม่าเซิน ก็ออกคำสั่งทันที ให้ระดมทหารจากกองทัพซีเซี่ยกองที่สองและกองที่สี่ กองละสองหมื่นนาย มุ่งหน้าไปรวมพลทางตะวันออกเฉียงใต้ของหยินโจว

เมื่อนับรวมกับทหารหกหมื่นนายในกองทัพของตน ก็มีทหารทั้งสิ้นหนึ่งแสนนาย เตรียมเปิดศึกตัดสินครั้งใหญ่กับกองทัพเจิ้นซี

แม้กองทัพเจิ้นซีจะมีอาวุธยุทโธปกรณ์ล้ำหน้า ทว่ามีกำลังพลน้อยเกินไป ซือหม่าเซินเห็นด้วยกับแผนการรบของหลี่จี้เจ้า นั่นคือใช้ความได้เปรียบด้านจำนวนบดขยี้กองทัพเจิ้นซี บีบให้ถอนตัวจากสนามรบหยินโจว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป