สถานที่แห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากเมืองฟู่อันนัก หลินเฟิงเกรงว่าสึรุตะ เก็นจะไม่ยอมรามือและไล่ตามออกจากเมืองมา หากบังเอิญพบกันริมแม่น้ำ เขาก็คงยังไม่อาจต้านทานการโจมตีของเจ้าคิ้วขาวเฒ่าผู้นั้นได้
ริมฝั่งเหนือของแม่น้ำมีพุ่มไม้และวัชพืชขึ้นหนาทึบ อีกทั้งยังมีต้นไม้มากมาย ยากจะมองเห็นความเคลื่อนไหวจากระยะไกล
ฟ้าสว่างแล้ว หลินเฟิงเก็บกิ่งไม้แห้งมาก่อไฟขึ้นกองหนึ่ง
จากนั้นใช้ท่อนไม้ที่ค่อนข้างหนาทำเป็นตะแกรงย่าง
ไม่ว่าจะไปที่ใด อาหารเลิศรสย่อมขาดไม่ได้ ร่างกายคือทุนทรัพย์ จึงต้องดูแลให้ดี
บัดนี้หลินเฟิงเข้าใจพลังของตนเองอย่างแจ่มชัดแล้ว เกือบพลาดท่าตกอยู่ในมือสึรุตะ เก็น ทำให้เขายิ่งเห็นคุณค่าของช่วงเวลาอันงดงามที่ยังมีชีวิตอยู่
ปลาตัวใหญ่ถูกขอดเกล็ดและควักไส้จนสะอาด ก่อนเสียบไว้บนตะแกรงย่าง เปลวไฟเลียผิวปลา ส่งเสียงฉ่า ๆ
ยามนี้หลินเฟิงจึงมีเวลาว่าง เขาหลับตานั่งขัดสมาธิ ปล่อยจิตและกายดำดิ่งสู่เส้นลมปราณภายใน เริ่มตรวจสอบสภาพของตน
จิตและกายของเขาเชื่อมโยงกับกระบี่หัก กระบี่หักดูดซับเลือดลมของสึรุตะ โช แล้วหมุนเวียนชำระล้างและกลั่นให้บริสุทธิ์ภายในพื้นที่ของมัน ก่อนส่งผ่านเส้นลมปราณทั่วร่างของหลินเฟิง เพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตและจิตวิญญาณ
ทั้งยังซ่อมแซมเส้นเอ็น กระดูก และอวัยวะภายในที่เสียหาย
บนพื้นฐานนี้ เลือดลมส่วนเกินจะช่วยยกระดับพลังภายในของหลินเฟิงให้สูงขึ้นอีก
หลินเฟิงรู้สึกว่ากระบวนการของกระบี่หักเล่มนี้คล้ายกับวิชาดูดดาวที่ตนรู้จัก ทั้งนองเลือดและเปี่ยมอำนาจมารเกินไป
ทว่าเขาก็จำต้องยอมรับว่า กระบี่หักมีความอัศจรรย์ สามารถช่วยให้ผู้คนยกระดับพลังได้อย่างรวดเร็ว เสริมสร้างเส้นเอ็น กระดูก และเส้นลมปราณ อีกทั้งยังทำให้หยั่งรู้วิถีแห่งฟ้าดินและเพิ่มปัญญาความเข้าใจได้