กองทัพราชวงศ์ต้าเหอกับทหารหลายร้อยนายจากค่ายองครักษ์ใกล้วังหลวง ต่างสูญเสียผู้นำที่คอยบัญชาการและควบคุมกำลังโดยรวม หัวหน้าหน่วยย่อยแต่ละกองจึงได้แต่ทำตามคำสั่งของวาตานาเบะ ชินโจ กับยามาดะ ชุน พยายามแยกย้ายกันฝ่าวงล้อมออกจากเมืองให้ได้ก่อนฟ้าสาง
ขณะนี้วาตานาเบะ ชินโจ กับยามาดะ ชุน ต่างพาองครักษ์ใกล้ชิดสิบกว่านาย ตลอดจนแม่ทัพนายกองชั้นสูงในกองทัพอีกเจ็ดแปดคน มุดเข้าไปในอุโมงค์ลับใต้ดินที่ทอดออกนอกเมือง
อุโมงค์ลับนี้มีปากทางอยู่ในบ้านชาวบ้านหลังหนึ่งซึ่งตั้งชิดกำแพงเมือง เนื่องจากต้องขุดลอดใต้คูเมือง ทางเดินจึงแคบและลึกอย่างยิ่ง
วาตานาเบะ ชินโจ เคยเข้าร่วมแผนขุดอุโมงค์ลับเพื่อป้องกันเมืองของนากามูระ เรียว ถ่งหลิ่งกองรบหลวงคนก่อน จึงรู้ว่าอุโมงค์นี้เลี่ยงการปิดล้อมของเรือรบกองทัพเจิ้นซีได้ และทอดตรงไปถึงนอกนครหลวง
ทว่าเขาไม่รู้ว่าอุโมงค์ช่วงนี้คดเคี้ยวและเดินทางลำบาก แม้แต่เกราะบนร่างก็สวมไม่ได้ บุรุษร่างกำยำเพียงเล็กน้อยยังต้องค่อย ๆ คลานจึงจะผ่านไปได้
องครักษ์สามสิบกว่านายมีทั้งผู้บุกเบิกทางอยู่เบื้องหน้า วาตานาเบะ ชินโจ กับยามาดะ ชุน ตามหลังแม่ทัพนายกองชั้นสูงสองสามคน อยู่กลางขบวน ส่วนด้านหลังยังมีองครักษ์อีกสิบกว่านายคอยระวังท้ายขบวน
ทุกคนเปลี่ยนเป็นชุดสามัญ พกเพียงอาวุธติดกาย แล้วจึงตื่นตระหนกมุดเข้าไปในอุโมงค์ลับ
อุโมงค์ลับไม่เพียงแคบและเดินทางลำบาก ยังชื้นแฉะ มืดมิด อากาศเบาบางจนไม่อาจจุดไฟได้
คนสามสิบกว่าคนค่อย ๆ คลานไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก ร่างกายเปรอะเปื้อนโคลนตม