ท่านรองต้วนถูกองครักษ์ประคองไว้ พลางตะโกนอย่างเคียดแค้น
“สับมันให้ข้า!”
องครักษ์ที่อยู่ด้านหลังพลันถือดาบพุ่งเข้าใส่หลินเฟิง
ลู่ฟางขวางไว้ไม่ทัน ครั้นเห็นยอดฝีมือองครักษ์สี่ห้าคนพุ่งถึงเบื้องหน้าหลินเฟิงแล้ว
ผู้ใดจะรู้ว่าหลินเฟิงฟาดดาบอย่างสงบนิ่ง ทันใดนั้นแขนขาก็กระเด็นว่อน เลือดสาดกระเซ็น ชิ้นส่วนร่างมนุษย์หล่นเกลื่อนพื้น
ขณะเดียวกัน เหล่าองครักษ์ที่กำลังคิดลงมือก็ถูกข่มขวัญจนชะงักงัน
ท่านรองต้วนกุมแก้ม ยืนนิ่งงันไปชั่วขณะ
องครักษ์ไม่กี่คนข้างกายเขานี้ มีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่รู้ว่าล้วนเป็นยอดฝีมือผู้มีชื่อในยุทธภพ ซึ่งเหมียวฉางเฟิงจ้างมาด้วยค่าตอบแทนสูงเป็นพิเศษ เศษซากที่กองอยู่ตรงหน้าล้วนเป็นยอดฝีมือที่มีฝีมือเหนือกว่าองครักษ์ตระกูลต้วนเป็นร้อยคน
จบสิ้นลงเช่นนี้แล้วหรือ?
ท่านรองต้วนมิใช่คนบุ่มบ่าม เพียงแต่ไม่อาจยอมเสียหน้า บัดนี้เลือดที่เห็นกระตุ้นให้เขาได้สติขึ้นมาบ้าง
ดูท่ามู่ชวนผู้นี้เป็นยอดฝีมือที่แท้จริง เหตุใดตนจึงไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน?
ท่านรองต้วนมองไปยังเรือนชั้นในอย่างร้อนใจ ท่านผู้เฒ่าต้วนเทียนเผิงต่างหากคือหลักกำลังของตระกูลต้วน เมื่อรวมเหมียวฉางเฟิงในราชสำนักกับเหยียนจิ่นแห่งภูเขาเทียนซานเข้าไปด้วย
ในสามคนนี้ มีเพียงท่านผู้เฒ่าที่เป็นพวกเดียวกับตน และยังเป็นที่พึ่งพิงซึ่งวางใจได้ที่สุด
น่าเสียดายที่เรื่องราวลุกลามมาถึงเพียงนี้แล้ว ท่านผู้เฒ่าก็ยังไม่มีทีท่าจะปรากฏตัว
หลินเฟิงโกรธจนถึงที่สุดแล้ว ข้าพูดดี ๆ ด้วยเจ้าไม่ฟัง กลับต้องให้มีคนตายเสียก่อนจึงจะรู้ว่าข้าเก่งกาจเพียงใด บัดนี้แตกหักกันสิ้นเชิงแล้ว ข้าจะเก็บเจ้าไว้ทำอันใดอีก?