“ดี พวกเจ้ากลับไปจัดเตรียมกำลังพลให้พร้อม ฟังคำสั่งข้า เตรียมบุก เมื่อยึดประตูเมืองได้แล้วห้ามหยุดแม้ชั่วขณะ เป้าหมายสูงสุดคือข้ามคูเมืองไปให้ได้ จงระวังความปลอดภัยของตนเอง”
ปู้หยุนถิงจำต้องเห็นด้วยกับความเห็นของหัวหน้าหน่วยหลายคน
“ขอรับ แม่ทัพปู้ ท่านวางใจเถิด พวกเราล้วนเป็นยอดฝีมือ ไม่มีทางผิดพลาด”
หัวหน้าหน่วยหลายคนต่างหันหลังจากไป
ปู้หยุนถิงชะโงกหน้าออกไปอีกครั้ง คอยสังเกตสถานการณ์หน้ากำแพงเมือง ขอเพียงทหารโจรสลัดเผลอพลาดแม้ชั่วขณะ เขาก็จะเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าไป
ทหารโจรสลัดหน้ากำแพงเมืองยังคงสับสนวุ่นวาย หัวหน้าระดับกลางและระดับเล็กเหล่านั้นไม่เคยได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชา
พวกเขายังไม่รู้ว่า ผู้บังคับบัญชาของตนไม่เหลืออยู่แล้ว
หัวหน้าโจรสลัดระดับกลางหลายคนทำได้เพียงจัดวางกำลังป้องกันตามแบบแผนที่เคยใช้ พร้อมรอคำสั่งจากเบื้องบน
เย่เหลียงไฉซึ่งอยู่ด้านนอกเมืองนำหน่วยรบพิเศษ 50 นายไปซุ่มอยู่ฝั่งตรงข้ามคูเมือง เมื่อได้ยินเสียงระเบิดจากในเมืองก็รู้ว่ามีเรื่องผิดพลาด
จนถึงบัดนี้ กำลังพลของปู้หยุนถิงยังไม่ปรากฏตัว ย่อมต้องถูกกักอยู่ในเมืองเป็นแน่
เมื่อเห็นทหารโจรสลัดบนกำแพงเมืองเพิ่มจำนวนขึ้น นั่นย่อมหมายความว่าพวกมันกำลังปิดล้อมประตูเมือง เพื่อจับหน่วยรบพิเศษของกองทัพเจิ้นซี
เย่เหลียงไฉคล่องแคล่วกว่าปู้หยุนถิงอยู่บ้าง อีกทั้งเขาอยู่ในเขตปลอดภัยนอกเมือง จึงสุขุมกว่าปู้หยุนถิงมาก และยังมีเวลาขบคิด
“เช่นนี้ พวกเจ้าในหน่วยจงไปใกล้ประตูเมือง ยิงปืนส่งสัญญาณเตือน ทำให้เสียงปะทะดุเดือดหน่อย ดึงความสนใจของโจรสลัดมา”