ปล่อยให้พวกเขาเข่นฆ่า ปล้นชิง และข่มเหงผู้คนบนแผ่นดินของตนเอง ทั้งยังทำได้เพียงมองดู ไม่อาจลงมือ
ยามนี้มีคำสั่งแล้ว เหล่าทหารจึงอัดอั้นเต็มอก ครั้นพบโจรสลัดก็ลงมือสังหารอย่างไร้ปรานี
ประตูเมืองทั้งสี่ด้านถูกปิดตาย ทหารรักษาพระองค์กว่าหนึ่งแสนนายออกค้นหาโจรสลัดทั่วเมือง
อีกส่วนหนึ่งก็รวมพล ไล่ตามออกไปนอกเมือง
โจรสลัดที่ลงน้ำว่ายไปตามกระแสน้ำอย่างรวดเร็ว ครั้นกองทัพหลวงต้าเจิ้งไล่ตามออกจากประตูเมือง ก็ไม่เห็นเงาพวกมันเสียแล้ว
ทว่าหลังศึกครั้งนี้ ทั้งสามตระกูลของโอนิฟูจิ อิตสึเหลือผู้หลบหนีออกไปได้เพียงหนึ่งหมื่นกว่าคน ส่วนโจรสลัดกว่าสองหมื่นคนติดอยู่ในนครหลวง
ถึงจะหนีออกจากนครหลวงไปได้ก็ยังไม่ปลอดภัย พวกมันอยู่บนแผ่นดินต้าจง ย่อมถูกกองกำลังจากเมืองต่าง ๆ สกัดกั้น
กล่าวโดยรวม การบุกมาครั้งนี้ทำให้พวกมันตกอยู่ในสภาพน่าอเนจอนาถยิ่ง
ทรัพย์สินทั้งหมดที่ปล้นชิงมาจากต้าจงถูกทิ้งไว้ในเมืองเฉียน ไม่มีสิ่งใดติดมือกลับไปได้แม้แต่ชิ้นเดียว
เรื่องนี้ทำให้เหล่าโจรสลัดเคียดแค้นจนแทบขบฟัน
เอาชีวิตพวกมันไปยังพอว่า แต่จะริบทรัพย์สินของพวกมันนั้นไม่ได้เด็ดขาด
โจรสลัดกว่าหนึ่งหมื่นคนหลบหนีจากนครหลวงมุ่งลงตะวันออกเฉียงใต้ ยามที่ทัพหลวงต้าเจิ้งทั้งหมดรวมกำลังอยู่ในนครหลวง พวกมันนับเป็นกำลังที่น่าสะพรึงกลัวยิ่ง
ไม่มีเมืองใดหยุดยั้งพวกมันได้ และไม่มีกำแพงเมืองแข็งแกร่งแห่งใดต้านทานการบุกโจมตีของพวกมันได้
โจรสลัดกว่าหนึ่งหมื่นคนข้ามลำน้ำสาขาของแม่น้ำจิ้น เข้าสู่เมืองหย่งหนิง ใช้เวลาไม่ถึงวันก็ตีเมืองแตกและบุกเข้าไปได้
ทั่วทั้งเมืองหย่งหนิงตกอยู่ในความโกลาหล
หัวหน้าสามตระกูลเลือกแก้แค้นด้วยการสังหารล้างเมืองอย่างไม่ลังเล