“ในเมื่อท่านอ๋องมีธุระสำคัญ เช่นนั้นขึ้นฝั่งมาค่อยพูดกันเถิด”
แม้นางจะกล่าวเช่นนี้ แต่กลับยืนนิ่งไม่ขยับ
หลินเฟิงขมวดคิ้ว “ฉุยอิ๋ง เจ้า...อย่างน้อยก็หลบไปสักหน่อยเถิด”
ฉุยอิ๋งยิ้มอีกครั้ง ก่อนหมุนกายหันหลังให้หลินเฟิง
“อืม ข้ารับรองว่าจะไม่มอง”
หลินเฟิงส่ายหน้าอย่างจนใจ พลันทะยานขึ้นจากน้ำ ชั่วพริบตาก็ไปยืนอยู่ข้างเสื้อผ้าของตน
เขาบิดน้ำออกจากเส้นผม รวบมวยไว้บนศีรษะอย่างลวก ๆ แล้วหยิบเสื้อผ้าบนพื้นขึ้นมาสวมทีละชิ้นอย่างไม่เร่งร้อน
ฉุยอิ๋งยังคงหันหลังให้เขา
“ท่านอ๋อง เสด็จมาครานี้มีธุระอันใดหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
“ได้ยินว่าที่ว่าการเมืองจิงหนานเกิดคดีประหลาดขึ้นคดีหนึ่ง จึงคิดมาดูสักหน่อย”
“เป็นคดีฆาตกรรม สถานที่เกิดเหตุอยู่ที่ภูเขาอวี้ฝู คดีเพียงเท่านี้จะทำให้ท่านอ๋องทรงตื่นตระหนกได้อย่างไรเพคะ?”
หลินเฟิงแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว จึงเดินไปยังห้องหนังสือของตน พลางกวักมือเรียกฉุยอิ๋งให้ตามมา
“แค่ถามดูเท่านั้น ข้าเพียงผ่านทางมา และชอบน้ำในทะเลสาบแห่งนี้ยิ่งนัก ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
“ทุกอย่างปกติดีเพคะ ท่านอ๋อง”
ทั้งสองมาถึงห้องหนังสือ ฉุยอิ๋งจึงสั่งให้คนนำน้ำชามา
หลินเฟิงกวาดตามองห้องที่ได้รับการทำความสะอาดจนไร้ฝุ่น แล้วนั่งลงอย่างพึงพอใจ
“เป็นเช่นนี้ ข้าคิดจะพักอยู่ที่นี่สักหลายวัน เจ้าแจ้งพวกเขา อย่าให้มารบกวน”
ฉุยอิ๋งยิ้มกล่าว “เพคะ ท่านอ๋อง ทรงคิดจะแช่น้ำในทะเลสาบอีกหลายวันสินะเพคะ”
หลินเฟิงพยักหน้า “ไม่ต้องพูดเลย เจ้าทายถูกจริง ๆ ข้าพบว่าเมื่ออยู่ในน้ำใสสะอาดเช่นนี้ ความคิดกลับแจ่มชัดกว่าปกติ ทั้งยังตอบสนองได้ว่องไวขึ้นมาก”