อารากิ มาซาชิเงะไหนเลยจะฟังหลินเฟิงพูดเหลวไหลต่อไป เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ยื่นมือคว้าลำคอของหลินเฟิง
ทว่าแม้ความเร็วของเขาจะรวดเร็ว หลินเฟิงกลับเร็วกว่า
ยามมือของอารากิ มาซาชิเงะพุ่งมาถึงเบื้องหน้าหลินเฟิงราวสายฟ้า มือที่ยกค้างอยู่กลางอากาศของหลินเฟิงพลันหมุนวูบ คว้าข้อมืออีกฝ่ายไว้แน่น
อารากิ มาซาชิเงะแค่นยิ้ม ปราณแท้ในกายพลันทะลักออกมา พุ่งตามเส้นลมปราณบนแขนกระแทกใส่แขนของหลินเฟิง
ปราณแท้ของหลินเฟิงก็พุ่งเข้าปะทะในยามนั้นเช่นกัน ร่างของทั้งสองสั่นสะท้านพร้อมกัน ไม่มีฝ่ายใดถอย หลินเฟิงเองก็ไม่ยอมปล่อยมือ
อารากิ มาซาชิเงะชะงักไป เจ้าเด็กนี่ไม่ได้พบกันหลายวัน ปราณแท้กลับเพิ่มพูนขึ้นไม่น้อย ถึงกับต้านทานตนได้แล้ว
เขากำลังคิดจะเพิ่มกำลังปะทะของปราณแท้ ใครจะรู้ว่าในปราณแท้ที่หลินเฟิงส่งเข้ามา พลันมีสิ่งประหลาดแฝงอยู่ มันไม่ถูกปราณแท้ในกายของเขาขัดขวาง กลับไหลผ่านข้อมือพุ่งเข้าสู่ร่างกาย
อารากิ มาซาชิเงะตื่นตระหนก นี่มันตัวอะไรกัน?
เขาเร่งปราณแท้ทั่วร่างขึ้นมา ขัดขวางการรุกรานของสิ่งแปลกปลอมนั้นสุดกำลัง
แต่ปราณแท้ที่โหมกระหน่ำราวคลื่นยักษ์ถาโถม แม้แรงปะทะจะมหาศาล ทว่าสิ่งแปลกปลอมขนาดจิ๋วนั้นกลับว่ายแหวกคลื่น ราวกับปลาแหวกว่ายตามกระแส ก่อนจะทวนขึ้นไปในทะเลปราณของเขาอย่างง่ายดาย มุ่งตรงไปยังตำแหน่งหัวใจโดยไร้สิ่งใดขวางกั้น
หากสิ่งแปลกปลอมนั่นทะลวงเข้าไปในหัวใจ เช่นนั้นก็ไม่ต้องทำอันใดกันแล้ว
อารากิ มาซาชิเงะคิดชักแขนกลับ เพื่อขัดขวางสิ่งแปลกปลอมที่ใกล้จะบุกรุกถึงหัวใจอย่างสุดกำลัง
แต่หลินเฟิงไม่ยอมปล่อยมือ ยังคงกำข้อมืออารากิ มาซาชิเงะไว้แน่น ไม่ยอมให้อีกฝ่ายผละไป