เพราะโจรสลัดออกอาละวาด ชาวบ้านในถิ่นนั้นนอกจากผู้ที่ถูกสังหารแล้ว ผู้รอดชีวิตต่างก็อพยพไปอยู่ต่างถิ่น น้อยคนนักที่ยังคงอยู่ในบ้านเกิดของตน
ด้านตะวันออกของภูเขาหลงฝูหันหน้าออกสู่ทะเลโดยตรง หากไม่มีเรือเดินทะเล โจรสลัดย่อมไม่มีทางมุ่งมาทางนี้
เถียนตงหย่งเคยคิดอยู่หลายครั้งว่าจะให้ทหารกว่าหมื่นนายแบ่งเป็นหลายกอง แล้วบุกขึ้นเขาไปโดยพลการ
ความคิดหุนหันเช่นนี้ล่อลวงเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่เมื่อนึกถึงนโยบายของหลินเฟิง ที่ให้ถือทหารทุกนายเป็นทรัพย์สินล้ำค่าที่สุด การสูญเสียใดที่หลีกเลี่ยงได้ก็ต้องพยายามหลีกเลี่ยงให้ถึงที่สุด
นี่คือกฎเหล็กที่ผู้เป็นแม่ทัพแห่งกองทัพเจิ้นซีต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด
เถียนตงหย่งมองภูเขาสูงใหญ่สีดำทะมึนที่อยู่ไกลออกไป พลันตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ในเวลาเดียวกัน เส้าอี๋หานนำกำลังพลหนึ่งหมื่นห้าพันนาย หลังแยกจากเถียนตงหย่งแล้วก็เลี้ยวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ห่างจากกองกำลังของเถียนตงหย่งราวสามร้อยลี้ ก่อนมาถึงเชิงภูเขาหลงฝูเช่นกัน
เส้าอี๋หานคาดว่า กองกำลังหลักของโจรสลัดมีโอกาสสูงยิ่งที่จะเข้าไปในป่าเขา ทำให้กองทัพเจิ้นซีสูญเสียเป้าหมายในการไล่ติดตามไปชั่วคราว
เขาเป็นคนสุขุมและเฉลียวฉลาด รู้ดีว่าไม่ควรบุกขึ้นเขาอย่างบุ่มบ่าม จึงสั่งให้ตั้งค่ายที่เชิงเขา แล้วส่งคนรายงานสถานการณ์ของที่นี่ไปยังสำนักงานใหญ่เมืองลั่วเฉิง จากนั้นก็รอคำสั่งต่อไปอย่างสงบ
ทางด้านเผยชีอินได้แจ้งกองกำลังรอบข้างทั้งหมดแล้ว ให้เคลื่อนพลไปข้างหน้าพร้อมกันและกวาดค้นทั่วทุ่งโล่งเป็นแนว
ทางเมืองฟู่อันก็ส่งกำลังสามพันนายมุ่งหน้าไปทางตะวันออกโดยตรง
ตามคำสั่งของหูจิ้นไฉ กำลังพลหนึ่งหมื่นนายจากเมืองฉวีโจวที่มุ่งขึ้นเหนือ หลังผ่านเขตอำเภอหลงก็มาถึงเชิงภูเขาหลงฝู ทว่ากลับไม่พบร่องรอยของโจรสลัด