ลู่ฟางรีบขยับเข้าไปกระซิบข้างหูท่านรองต้วน
“ท่านรอง ข้าไม่เห็นท่านหมอมู่ชวน”
“อ้อ เข้าไปคุยกันในห้อง”
ภายในโถงใหญ่ของตระกูลต้วน มีเก้าอี้ไม้แดงหลายสิบตัวเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ใกล้โถงกลางมีโต๊ะหนังสือไม้แดงตัวใหญ่ บนโต๊ะปูผ้าแดงผืนหนึ่ง
ดูสดใสสะดุดตา
บนผ้าแดงมีถาดไม้ใบหนึ่งวางอยู่ ภายในถาดมีม้วนเอกสารกับป้ายสีทองแผ่นหนึ่ง
คนทั้งตระกูลต้วน ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ ต่างยืนอยู่ริมโถงใหญ่ ครั้นท่านรองต้วนนั่งลง คนอื่น ๆ ก็ทยอยไปยังเก้าอี้ของตน แล้วนั่งลงตามลำดับ
เหลือเพียงต้วนซานเหนียงที่ยังยืนอยู่กลางโถง
แน่นอนว่า ทางซ้ายของนางยังมีเจ้าหน้าตายยืนอยู่ ส่วนทางขวามีซ่งเฉิน และด้านหลังยังมีหัวหน้าหน่วยองครักษ์ของซานเหนียง
นี่เป็นสิ่งที่หลินเฟิงกำชับลู่ฟางไว้ก่อนจากไป ท่านรองต้วนเจ้าเล่ห์ เมื่อต้วนซานเหนียงเข้าจวนแล้วจะปล่อยให้เกิดเรื่องผิดพลาดไม่ได้
ทั้งสามคนต้องคอยคุ้มกันนางอย่างใกล้ชิดทุกเมื่อ
หลินเฟิงไม่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้บำเพ็ญตนคนอื่น ข้างกายต้วนซานเหนียงมีเจ้าหน้าตายกับซ่งเฉินอยู่ ยอดฝีมือยุทธภพทั่วไปย่อมยากจะจัดการพวกเขาได้
นับตั้งแต่เข้ามาในเรือนของตนเอง ใบหน้าท่านรองต้วนก็ไร้รอยยิ้ม เขานั่งนิ่งอยู่บนที่นั่งประธานด้วยสีหน้าหม่นหมอง ไม่กล่าววาจา
ลู่ฟางยืนอยู่ข้างกายเขา กวาดตามองคนในตระกูลต้วน
เงียบงันอยู่ครู่ใหญ่ ท่านรองต้วนจึงเอ่ยปาก
“วันนี้ ข้าต้วนเอินจี้ตัดสินใจมอบกิจการทั้งหมดของตระกูลต้วนให้ต้วนจิ่งชิวดูแล นับแต่นี้ไป นางจะเป็นเถ้าแก่ใหญ่ของตระกูลต้วน พวกท่านมีข้อโต้แย้งหรือไม่?”