นากามูระ เรียวคิดว่า ในเมื่อกองทัพภาคพื้นดินไม่อาจสร้างความเสียหายแก่เรือรบของกองทัพเจิ้นซีได้ เช่นนั้นก็ต้องใช้กองเรือรบเข้าปะทะกับกองเรือรบ เรือรบย่อมต้องให้เรือรบจัดการ
ขณะนี้กองเรือรบหลวงแห่งต้าเหอซ่อนตัวอยู่ที่ท่าเรือสองแห่งบนแม่น้ำเสวี่ยติ่งชวน ทางตะวันออกของนครหลวง
ท่าเรือทั้งสองแห่งตั้งอยู่ในเมืองรักษาการณ์ทางตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนือของนครหลวง ซึ่งยังคงเป็นพื้นที่ใต้การควบคุมของราชวงศ์ต้าเหอ
พวกเขาไม่กล้าเข้าไปในบริเวณที่แม่น้ำเสวี่ยติ่งชวนกับแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวนบรรจบกัน เพื่อเข้าปะทะกับกองเรือรบของกองทัพเจิ้นซี
“แจ้งกองกำลังประจำเมืองรักษาการณ์ทางตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนือพร้อมกัน ให้แต่ละแห่งส่งทหารสองพันนายไปช่วยเรือเร็วของกองเรือรบ กวาดล้างเรือรบของกองทัพเจิ้นซีในคูเมืองนครหลวง”
แม้สิงโตจะจับกระต่าย ก็ยังต้องทุ่มกำลังทั้งหมด เขาไม่ควรประมาทเรือเร็วสิบกว่าลำของกองทัพเจิ้นซี จนตกอยู่ในสภาพน่าอับอายเช่นนี้
นากามูระ เรียวตัดสินใจทุ่มกำลังทั้งหมดเพื่อจัดการเรือเร็วสิบกว่าลำของกองทัพเจิ้นซี
ผลการรบหลายครั้งที่ผ่านมา รวมถึงความพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในทะเล ทำให้กองเรือโจรสลัดไม่กล้าคิดหวังโชคอีกต่อไป
พวกเขายังคงยึดการตั้งรับอย่างระมัดระวังเป็นหลัก รักษากำลังพลที่ยังมีชีวิตอยู่ในน่านน้ำเอาไว้
เมื่อได้รับคำสั่งจากนากามูระ เรียว ถ่งหลิ่งแห่งกองทัพหลวง ถ่งหลิ่งกองเรือก็ไม่ลังเลและไม่กล้าชักช้า
เขาสั่งระดมเรือเร็วห้าสิบลำ บรรทุกอุปกรณ์ป้องกันเพิ่มขึ้น ติดตั้งโล่หนักไว้ที่หัวเรือทุกลำ ลูกเรือสามสิบคน นอกจากโล่แล้ว ยังเลือกคันธนูแข็งแรง หน้าไม้ทรงอานุภาพ หอกสั้น ดาบตรง และอาวุธอื่น ๆ ไปด้วย
หากระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายเหลือเพียงสิบกว่าจั้ง อาวุธที่ใช้ได้ผลดีที่สุดย่อมเป็นหอกสั้นสำหรับขว้าง