เกราะหนักสีหม่นทึบกลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าว่านเหยียนน่าเหอ พร้อมคมอาวุธวาววับที่อยู่เบื้องหน้า
เผยหม่านตวาดเสียงกร้าว “ระวังทหารเกราะหนัก!”
ทว่าทหารม้าคนเถื่อนที่ควบม้าพุ่งมาด้วยความเร็วสูงเกินกว่าจะหักเปลี่ยนทิศทางได้ทัน
ทหารม้ากลุ่มหน้าสุดพุ่งชนเข้าใส่กองทหารเกราะหนักเต็มแรง
ภายใต้การนำของฉู่เจียว ค่ายทหารเกราะหนักสามพันนายแผ่กระจายออกเป็นรูปพัด พอดีโอบล้อมกองทหารม้าของว่านเหยียนน่าเหอไว้ตรงกลาง
ทหารม้าคนเถื่อนแนวหน้าพุ่งเข้ามาในหมู่ทหารเกราะหนัก แต่กลับไม่อาจสร้างแรงกระเพื่อมได้แม้แต่น้อย ก่อนจะถูกกลืนหายไปในพริบตา
กองทหารเกราะหนักเคลื่อนพลไม่เร็ว ทว่ามั่นคงยิ่ง ค่อย ๆ กลืนกินทหารม้าคนเถื่อนอย่างไม่เร่งร้อน
กององครักษ์ของว่านเหยียนน่าเหอกับเผยหม่านอยู่เบื้องหน้าของทั้งสอง
หัวหน้าองครักษ์ยกมือส่งสัญญาณให้ว่านเหยียนน่าเหอถอย พวกเขายืนหยัดอยู่แนวหน้า จ้องทหารม้าเกราะหนักที่รุกคืบเข้ามาอย่างไม่วางตา
เมื่อเบื้องหน้าไม่มีทหารม้าคนเถื่อนเหลืออยู่อีก ทหารจากค่ายทหารจากค่ายทหารเกราะหนักที่นำขบวนก็ลดทวนม้าในมือลง ปลายทวนคมกริบเล็งไปยังองครักษ์
“บุก!”
สิ้นเสียงตวาดสั่ง ทหารม้าเกราะหนักก็พร้อมใจกันกระตุ้นม้า เร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่
หัวหน้าองครักษ์ของว่านเหยียนน่าเหอกัดฟันตะโกนก้อง
“ฆ่าพวกมัน! ฆ่า!”
เหล่าทหารม้าองครักษ์พากันคำรามเสียงดัง พร้อมกระตุ้นม้าพุ่งเข้าหาทหารม้าเกราะหนัก
ทั้งสองฝ่ายปะทะกันเสียงสนั่น
ว่านเหยียนน่าเหอมองเห็นด้วยความตื่นตระหนกว่า องครักษ์หลายร้อยนายซึ่งติดตามตนมานาน กล้าหาญทรหดและไร้ผู้ต้าน กลับไม่อาจคุกคามทหารเกราะหนักได้แม้แต่น้อย พวกเขาเพียงทำให้อีกฝ่ายโคลงไหวอยู่สองสามครา ก่อนจะพลัดตกจากหลังม้ากันถ้วนหน้า