ไกลออกไปมีแสงคบเพลิงวูบไหว เสียงผู้คนอื้ออึงวุ่นวาย
เห็นทีความเคลื่อนไหวทางนี้คงทำให้กองโจรสลัดแตกตื่นแล้ว
ไม่นานนัก แถวคบเพลิงยาวเหยียดราวกับมังกรก็เลื้อยคดเคี้ยวเคลื่อนตรงมาทางนี้จากที่ไกล
หลินเฟิงวิ่งไปพลางครุ่นคิดไปพลาง ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางกะทันหัน แล้ววิ่งมุ่งหน้าไปหาแถวคบเพลิงนั้น
เมื่อห่างจากแถวคบเพลิงราวร้อยจั้ง หลินเฟิงก็หยุดฝีเท้า ใช้มือทั้งสองข้างกวาดคลำไปตามพื้น
ที่นี่เป็นลานเกลือ บนพื้นไม่มีกรวดหิน ทว่ามีเม็ดเกลือเม็ดใหญ่กระจัดกระจายอยู่ทั่ว ขนาดแต่ละเม็ดเท่าถั่วลิสง
หลินเฟิงเก็บก้อนเกลือดิบขึ้นมาสิบกว่าเม็ด กำไว้ในมือ รอจนแถวคบเพลิงเบื้องหน้าเคลื่อนเข้ามาใกล้ จึงมองเห็นใบหน้าของโจรสลัดแต่ละคนชัดเจน แววเหี้ยมเกรียมวูบไหวอยู่ใต้แสงไฟ
หลินเฟิงโคจรลมปราณดีดเม็ดเกลือในมือออกไป มือทั้งสองข้างดีดออกไปคนละทิศทาง ไม่ได้หวังให้แม่นยำนัก เพียงต้องการขัดขวางการรุกคืบของโจรสลัดเล็กน้อย เพื่อถ่วงเวลาให้ทาสต้าจงที่กำลังขโมยเกลือ
เมื่อเม็ดเกลือพุ่งออกไป เหล่าโจรสลัดที่วิ่งอยู่ด้านหน้าของกองกำลังซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบก้าวก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด จู่ ๆ ส่งเสียงร้องโหยหวนแล้วล้มคว่ำลงกับพื้น
มิใช่เพียงคนเดียว ทหารหลายคนถูกโจมตีต่อเนื่อง บ้างบาดเจ็บหนักบ้างเบา สิบกว่าคนล้มลงกับพื้น กุมบาดแผลแล้วเริ่มกลิ้งไปมาร้องโอดครวญ
หัวหน้ากองรีบสั่งให้หยุดเคลื่อนพล แล้วให้คนยกคบเพลิงเข้าไปตรวจสอบ
หัวหน้ากองมีไหวพริบไม่น้อย เมื่อรู้ว่าถูกลอบโจมตี ก็รีบสั่งทหารให้ใช้ธนูยิงโต้กลับทันที
เบื้องหน้ามืดมิดจนมองอะไรไม่เห็น โจรสลัดเพียงยิงลูกธนูขนปีกออกไป ไม่สนว่ามีคนอยู่หรือไม่
