r />y“ให้...พวกเขาถอยออกไป...”
สตรีผู้นั้นออกคำสั่งอย่างดุดันอีกครั้ง
“พวกเจ้าถอยไป”
ปู้หยุนถิงตะโกน
สมาชิกหน่วยรบพิเศษถอยหลังไปเพียงสองก้าว ยังคงประคองปืนไว้แน่น จับตาชายชุดดำไม่วางตา
ยามนี้ทั้งในและนอกท้องพระโรงเงียบสงัด กองทหารองครักษ์ห้าร้อยนายของต้าเหอถูกตีถอยไปแล้ว กองทัพเจิ้นซีจึงไร้ศัตรูชั่วคราว
หน่วยที่เฝ้าอยู่ตรงประตูท้องพระโรงยังคงจับตาความเคลื่อนไหวด้านนอก ส่วนสมาชิกหน่วยอื่น ๆ ค่อย ๆ เข้ามารวมตัวกัน มองหัวหน้าหมายเลขหนึ่งที่ถูกชายชุดดำกดตรึงไว้กับเสากลมอย่างตึงเครียด
ทุกคนจนปัญญา ได้แต่ยืนมอง
บริเวณประตูท้องพระโรง เปลวเพลิงยังคงลุกลามอย่างเชื่องช้า เสียงไม้ของประตูและหน้าต่างถูกไฟเผาจนแตกดังเปรี๊ยะ ๆ ยิ่งขับให้ภายในท้องพระโรงเงียบงัน
ปู้หยุนถิงลอบรวบรวมกำลัง เตรียมโต้กลับสตรีชุดดำที่ทำให้เขาเสียหน้าอย่างสุดชีวิต
หน่วยรบพิเศษใช้ระบบลำดับยศในปฏิบัติการ หากเขาตายในสนามรบ อำนาจบัญชาการย่อมเลื่อนลงไปตามลำดับ จึงไม่ต้องกังวลว่าหน่วยรบทั้งกองจะเสียระเบียบเพราะขาดหัวหน้า
แน่นอนว่าปู้หยุนถิงก็ปลื้มใจไม่น้อย อย่างไรเสีย เขาเป็นคนนำทัพบุกเข้าใจกลางวังหลวงต้าเหอได้เป็นคนแรก ขอเพียงยึดวังหลวงต้าเหอไว้ได้ ก็เท่ากับสร้างความชอบใหญ่หลวงให้อ๋อง
แม้ต้องตาย ก็ยังเป็นผู้มีเกียรติที่สุดต่อหน้าอ๋อง
สตรีชุดดำอาศัยแสงเพลิงเห็นแววตาที่พร้อมตายของปู้หยุนถิง นางกัดฟันกล่าว
“เจ้า...ตายแล้ว พวกเขา...ก็ไม่มีทางรอด...”
ปู้หยุนถิงเผยรอยยิ้ม เขี้ยวขาวเปื้อนคราบเลือด ดูน่าสะพรึงอยู่บ้าง