จากที่นี่ไปยังค่ายทหารนอกเมืองมีระยะทางเพียงห้าลี้ ยามาดะ ชุนจึงยิ่งไม่กังวลว่าจะถูกกองทัพเจิ้นซีปิดล้อม
กองทัพเจิ้นซีมีจำนวนคนน้อยเกินไป เมื่อเผชิญกับพระราชวังหลวงอันกว้างใหญ่เช่นนี้ ย่อมไม่อาจแบ่งกำลังออกมาควบคุมเขตชั้นในทั้งหมดได้
หากมีคนมาจริง จำนวนก็คงไม่เกินหนึ่งร้อยคน
คนเพียงหนึ่งหรือสองร้อยคน เมื่อต้องเผชิญกับอาคารและตรอกซอกซอยอันซับซ้อน ก็ไม่ต่างจากโปรยทรายลงทะเล แม้แต่ระลอกคลื่นก็ยังมองไม่เห็น
หน่วยองครักษ์ของยามาดะ ชุนมีมากกว่าสองร้อยคน พวกเขาคุ้นเคยกับถนนหนทางในนครหลวงเป็นอย่างดี จึงไม่ต้องลังเลหรือหยุดพิจารณา ต่างมุ่งหน้าวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
แม้ยามาดะ ชุนจะล่าถอยช้ากว่าจักรพรรดิคันบุน ทว่าเขากลับเป็นคนแรกที่หนีออกจากประตูหลังของพระราชวังหลวง
จักรพรรดิคันบุนเองก็เดินทางมาถึงประตูหลังพระราชวังหลวง ภายใต้การรายล้อมขององครักษ์ลับชุดดำและขันทีทั้งหลาย
เมื่อเห็นประตูหลังเปิดอ้ากว้าง องครักษ์ลับคนหนึ่งก็ขัดขวางไม่ให้พวกเขาก้าวเดินอย่างเร่งร้อน ก่อนส่งคนออกไปสองสามคนเพื่อสำรวจสถานการณ์
เสียงปืนด้านหลังดังห่าง ๆ พระราชวังหลวงทั้งแห่งค่อย ๆ สงบลง ทำให้จักรพรรดิคันบุนและคนอื่น ๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ ความสงบย่อมช่วยให้จิตใจมั่นคงขึ้นบ้าง
ทั้งด้านในและด้านนอกกำแพงวังเงียบสงัด หลังจากองครักษ์ลับสำรวจอยู่ครู่หนึ่งก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ
จักรพรรดิคันบุนจึงก้าวออกจากประตูหลังพระราชวังหลวง โดยมีขันทีประคอง เขาถูกคนสิบกว่าคนห้อมล้อมไว้ พลางหันกลับไปมองกำแพงวังที่มืดมิดแล้วส่ายหน้า ถอนหายใจ
ในที่สุดเขาก็ค่อย ๆ ห่างไกลจากสถานที่ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งศูนย์กลางอำนาจของต้าเหอ