โฮโจ โนบุนาริส่งสัญญาณให้ผู้ตัดสินเข้าไปตรวจดูสถานการณ์ ภายในใจเขาบังเกิดลางสังหรณ์ไม่ดี
ผู้ตัดสินโจรสลัดเดินมาหยุดตรงหน้าบุรุษร่างกำยำ ใช้มือตบแผ่นหลังของอีกฝ่ายเบา ๆ พลางกล่าวสองสามคำ
บุรุษร่างกำยำไม่มีปฏิกิริยาใด ร่างใหญ่โตแข็งแรงยังคงนิ่งสนิท
ผู้ตัดสินโจรสลัดก้มลงสังเกตการณ์ จากนั้นยื่นมือไปตรวจลมหายใจของบุรุษร่างกำยำ
วินาทีถัดมา ร่างของผู้ตัดสินโจรสลัดพลันสั่นสะท้าน เขาหันกลับมามองโฮโจ โนบุนาริด้วยความตื่นตะลึง ก่อนส่ายหน้าเบา ๆ เป็นสัญญาณว่าคนผู้นี้สิ้นใจแล้ว
สีหน้าของผู้ตัดสินโจรสลัดอยู่ในสายตาของทุกคนในโถงอย่างชัดเจน ทันใดนั้นเสียงสูดหายใจเฮือกก็ดังขึ้น ผู้คนต่างหันไปมองหลินเฟิง
พบว่าเจ้าหมอนั่นหยิบตะเกียบขึ้นมากินกับข้าวต่อแล้ว
โทกุงาวะ อิเอฮิระเป็นยอดขุนพลฝ่ายบู๊ เคยพบยอดฝีมือและผู้มีความสามารถพิเศษมานับไม่ถ้วน เมื่อต้องเผชิญร่างกายใหญ่โตแข็งแกร่งเช่นนั้น ต่อให้ใช้ดาบก็ใช่ว่าจะปลิดชีพได้ในดาบเดียว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลินเฟิงที่มีรูปร่างผอมบาง ทว่าภายในกลับซ่อนพละกำลังมหาศาลเอาไว้
เขาตกตะลึงอยู่ในใจ หรี่ตามองหลินเฟิงอย่างพินิจพิเคราะห์
โทกุงาวะ อิเอฮิระสงสัยว่าหลินเฟิงเป็นผู้บำเพ็ญตน ทว่าในฐานะขุนนางชั้นสูงแห่งเผ่าต้าเหอ ทั้งยังเป็นขุนนางคนสนิทของจักรพรรดิ เขาก็เคยพบผู้บำเพ็ญตนมามากมายเช่นกัน
เมื่อพิจารณาจากการกระทำและบุคลิกของหลินเฟิงแล้ว ไม่มีส่วนใดคล้ายผู้บำเพ็ญตนเลย
ผู้บำเพ็ญตนเหล่านั้นมักเผยแววดูแคลนโลกีย์ผ่านดวงตาสงบนิ่ง ถ้อยคำอ่อนโยนเรียบเฉยกลับแฝงความหยิ่งทะนงอย่างยิ่ง ทำให้ผู้คนสัมผัสได้ถึงระยะห่างระหว่างกัน
ไม่ต้องพูดถึงการเผชิญหน้าเขาโทกุงาวะ อิเอฮิระ ต่อให้เป็นต่อหน้าจักรพรรดิ ผู้บำเพ็ญตนก็ยังวางตัวอย่างไม่ประจบไม่เหยียดหยาม ทำตามใจตนเองโดยไม่เห็นอำนาจจักรพรรดิอยู่ในสายตา
ต่อให้หลินเฟิงเป็นผู้บำเพ็ญตนที่แฝงตัวอยู่ในคณะเจรจาสงบศึกของต้าเจิ้ง บุคลิกเฉพาะเช่นนี้ก็ย่อมปกปิดไม่มิด