ฟ้าหม่นมืดลงทุกขณะ ทัศนวิสัยยิ่งลดต่ำลง ทหารม้าโจรสลัดหลายร้อยนายเคลื่อนเลียบฝั่งแม่น้ำขึ้นไปทางต้นน้ำอย่างช้า ๆ
แต่พวกเขาไม่ทันสังเกตว่า กองม้ายาวเหยียดกำลังลดจำนวนลงจากท้ายแถว
หลินเฟิงไม่ได้ทำร้ายม้า เขาจูงมันลงไปในแม่น้ำ ปล่อยให้กระแสน้ำพัดพามันหันหัวลอยลงไปทางปลายน้ำ
ม้าล้วนว่ายน้ำเป็น บางทีลอยไปสักระยะก็อาจขึ้นฝั่งได้เอง
วิธีนี้ไม่เพียงไม่เปิดเผยการเคลื่อนไหวของหลินเฟิง แต่ยังไม่ทำให้ม้าต้องตายด้วย
ครั้นฟ้ามืดลง หัวหน้าทหารม้าโจรสลัดก็สั่งตั้งค่าย เพราะยามราตรีไม่อาจค้นหาเป้าหมายได้
บางคนก่อกองไฟ บางคนจุดคบเพลิง
แต่ละหมู่เริ่มรวมกลุ่มกัน วงหนึ่งมีคนยี่สิบถึงสามสิบคน นั่งล้อมกองไฟ จัดเตรียมสัมภาระ หยิบน้ำสะอาดกับหญ้าแห้งออกมา ทั้งให้อาหารม้าและแปรงขนม้า ต่างคนต่างวุ่นอยู่กับงานของตน
หลินเฟิงไม่อาจไปรวมกลุ่มกับคนเหล่านั้นได้ จึงต้องหาพุ่มไม้แห่งหนึ่งลงจากหลังม้าในมุมมืด
บนหลังม้าบรรทุกสัมภาระสำหรับการศึกไว้มากมาย ซึ่งล้วนเป็นสิ่งจำเป็นของทหารม้าโจรสลัด
หลินเฟิงตักน้ำสะอาดให้ม้า จากนั้นหลบอยู่ข้างพุ่มไม้ มองโจรสลัดที่กำลังหัวเราะพูดคุยอยู่ไกล ๆ พลางดื่มน้ำและเคี้ยวเสบียงแห้งของพวกมันตามลำพัง
เขาครุ่นคิดว่า จะฉวยโอกาสยามค่ำคืนจากไป หรือจะกำจัดโจรสลัดเหล่านี้เสีย
ครู่หนึ่ง เขาก็ขมวดคิ้วส่ายหน้า
โจรสลัดมีจำนวนมากเกินไป ต่อให้สังหารได้ก็ใช่ว่าจะน่าภาคภูมิ อีกทั้งพวกมันหมดสิ้นความสามารถในการคุกคามเขา ทั้งยังไร้กำลังปกป้องตนเอง หากเข่นฆ่ามากเกินไปย่อมขัดต่อวิถีแห่งสวรรค์