พลปืนใหญ่ต้องยิงให้โดนปืนใหญ่ของฝ่ายศัตรูอย่างน้อยสองกระบอกภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเค่อ ทั้งยังต้องเล็งไปยังส่วนสำคัญของเรือรบด้วย
มีเพียงเท่านี้จึงจะชะลอความเร็วของอีกฝ่าย แล้วโจมตีต่อไปได้
เรือเจิ้นซีหมายเลขสองลดจำนวนปืนใหญ่ลงไปสี่กระบอก แรงกดดันจึงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
เมื่อได้รับคำสั่งให้ยิง ปืนใหญ่กระบอกหนึ่งก็พ่นเปลวเพลิงออกมา
นี่เป็นการยิงทดสอบ เพื่อปรับให้การโจมตีครั้งต่อไปแม่นยำยิ่งขึ้น
ไกลออกไป เสาน้ำพวยพุ่งสูงขึ้นกลางแม่น้ำเบื้องหน้าเรือรบต้าเจิ้งจากแรงระเบิด
เห็นได้ชัดว่ายิงไม่ถูกเป้าหมาย
“เตรียมปืนใหญ่กระบอกที่สองเสร็จแล้ว”
“ยิง ยิงเลย!”
เฉาฉู่หางเริ่มร้อนใจ
เสียงปืนใหญ่กระบอกที่สองดังกึกก้อง ทุกคนจ้องเรือรบที่อยู่ไกลออกไปอย่างตึงเครียด
หลินเฟิงยกกล้องส่องทางไกลขึ้น สังเกตการณ์อีกฝ่ายเช่นกัน
ชั่วพริบตาต่อมา เศษไม้กระเด็นว่อนขึ้นจากเรือรบต้าเจิ้ง และมีร่างคนถูกแรงระเบิดซัดตกลงน้ำ
“ยิงโดนแล้ว! ยิงโดนแล้ว...”
“เตรียมปืนใหญ่กระบอกที่สามเสร็จแล้ว”
“ยิง!”
...
เสียงปืนใหญ่กระบอกที่สามดังสนั่น เรือรบต้าเจิ้งถูกยิงโดนต่อเนื่อง เศษไม้กับประกายไฟระเบิดกระจายไปทั่วลำเรือ
ปืนใหญ่ทั้งสี่กระบอกของเรือเจิ้นซีหมายเลขสองผลัดกันระดมยิง ไม่กล้าหยุดแม้ชั่วขณะ
เมื่อเรือรบต้าเจิ้งเริ่มเอียงขวางกระแสน้ำ หลินเฟิงก็ออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด
“ถอนสมอ เคลื่อนไปทางซ้ายสิบจั้ง”
ทหารเรือสิบกว่าคนออกแรงหมุนกว้านทันที ดึงสมอเหล็กจากก้นน้ำขึ้นมา
ระหว่างเคลื่อนเรือ ปืนใหญ่ทั้งสี่กระบอกยังคงยิงโจมตีอย่างไม่หยุดหย่อน
ในที่สุด เปลวไฟก็ลุกขึ้นบนลำเรือรบต้าเจิ้ง ขณะเดียวกัน กระสุนปืนใหญ่ลูกหนึ่งระเบิดเป็นเสาน้ำขึ้นตรงตำแหน่งห่างจากเรือเจิ้นซีหมายเลขสองไปทางหัวเรือราวเจ็ดถึงแปดจั้ง