เรือขนเสบียงสิบสองลำที่ติดตามเขามาจากเกาะใหญ่ ถูกระเบิดจนไฟลุกไหม้ไปเจ็ดแปดลำ
แม้เสบียงบนเรือจะไม่ถึงกับเสียหายทั้งหมด แต่ก็ยิ่งซ้ำเติมสถานการณ์ที่เลวร้ายอยู่แล้ว
เดิมทีเสบียงก็ขาดแคลนอย่างหนัก พอเกิดเรื่องนี้ขึ้น ขวัญกำลังพลก็ยิ่งปั่นป่วน
สมรภูมิต้าจงแห่งนี้ช่างพิกลนัก
อารากิ มาซาชิเงะอดตระหนักในใจมิได้ว่า ตนต้องกระทำการอย่างรอบคอบ อย่าให้สำนักของตนต้องขายหน้า
ยามนี้โฮโจ โนบุนาริกำลังบัญชาการเหล่าทหารอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ ให้ช่วยกันกู้เสบียงบนเรืออย่างสุดกำลัง
สิ่งนี้ช่วยชีวิตคนได้ แม้แต่เมล็ดเดียวที่สูญเสียไปก็ทำให้เขาปวดใจยิ่งนัก
โฮโจ โนบุนาริเองก็เพิ่งเคยพบเห็นของประหลาดเช่นนี้เป็นครั้งแรก กองทัพเจิ้นซีไปหามาจากที่ใดกัน?
จากสิ่งที่เห็นและได้ยินเมื่อครู่ กองทัพของเขาไม่อาจตอบโต้ได้เลย
เมื่อเผชิญกับการโจมตีเช่นนี้ ก็ทำได้เพียงก้มหน้ารับการทุบตี สงครามครั้งนี้ยังจำเป็นต้องดำเนินต่อไปอีกหรือ?
นี่เป็นเพียงลูกกลมขนาดใหญ่สองลูกที่ลอยผ่านมา หากมีมาอีกหลายลูก เขาจะรับมืออย่างไร?
เดิมทีโฮโจ โนบุนาริก็หมดอาลัยตายอยากอยู่แล้ว ยามนี้จิตใจยิ่งดำดิ่งสู่จุดต่ำสุด
ดูท่าการเลือกตายในสนามรบใต้กำแพงลั่วเฉิงคงเป็นทางเลือกที่เฉลียวฉลาดที่สุด
ต่อให้เขาไม่ต้องแบกรับความผิดของโทโยโทมิ เท็งโค ความพ่ายแพ้ก็ทำให้เขาสูญเสียทุกสิ่ง การคว้านท้องคงเป็นวิธีจากไปที่สมเกียรติที่สุดสำหรับเขา
อิโต นากายะติดตามโฮโจ โนบุนาริอยู่ด้านหลังตลอดเวลา เขาขมวดคิ้ว สีหน้าแข็งทื่อขณะมองทุกสิ่งตรงหน้า
ราวกับเรื่องเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับเขา เพราะเขาก็จะติดตามแม่ทัพใหญ่โฮโจไปตายในสนามรบเช่นกัน เขามองเห็นจุดหมายปลายทางของตนอยู่เบื้องหน้าแล้ว