ผู้ใดมิได้ทำเพื่อวงศ์ตระกูลของตนเองเล่า? เพียงเพื่อให้มีถิ่นพำนักอันมั่นคง จึงยอมเดินทางไกลนับหมื่นลี้มายังสถานที่เลวร้ายแห่งนี้ เพื่อทำมาหากินที่เลวร้ายยิ่งกว่า
ขบวนรถม้าจากที่ไกลค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ คนขับรถม้าที่อยู่หน้าสุดเห็นคนสี่คนยืนขวางกลางถนน
เขารีบดึงบังเหียนให้รถม้าหยุดลง
รถม้าที่ตามมาด้านหลังก็หยุดตาม พลางส่งเสียงตะโกนถาม
“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
“มีคนขวางทาง รีบไปบอกพี่ใหญ่เร็ว”
คนผู้หนึ่งวิ่งเข้าไปในขบวนอย่างรวดเร็ว
นี่เป็นขบวนพ่อค้าอีกขบวนหนึ่ง หัวหน้าผู้คุ้มกันคือเกาถง ส่วนเจ้าของขบวนพ่อค้าคือฉุยอี้เฉิน
เมื่อเกาถงได้ยินว่ามีคนขวางทาง ก็ขี่ม้ามายังหน้าขบวนทันที ด้านหลังมีผู้คุ้มกันสิบกว่าคนถือดาบและทวนตามมาด้วย
โอนิมากิก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว มองเกาถงแล้วประสานมือกล่าว
“ขออภัย พวกเราถูกโจรปล้นม้าเล่นงาน สิ่งของถูกชิงไปหมดแล้ว ขอร่วมทางไปกับพวกเราได้หรือไม่?”
เกาถงขมวดคิ้วมองคนทั้งสี่
เขาเองก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
กล่าวตามเหตุผล หากถูกโจรปล้นม้าเล่นงานในสถานที่เช่นนี้ เสื้อผ้ากลับยังดูเรียบร้อย อีกทั้งมิได้มีสภาพยับเยินนัก
ยิ่งไปกว่านั้น ใบหน้าของทั้งสี่เย็นชา มิได้มีรอยยิ้มอย่างผู้ที่กำลังร้องขอความช่วยเหลือ
เกาถงเป็นยอดฝีมือที่ท่องยุทธภพมานาน เพียงมองปราดเดียวก็เห็นความผิดปกติ
แต่ในเวลาเดียวกัน เขาก็มองออกว่าคนทั้งสี่ไม่ธรรมดา เกรงว่าจะรับมือได้ยาก
เกาถงไพล่มือข้างหนึ่งไว้ด้านหลัง ส่งสัญญาณให้เหล่าผู้คุ้มกันระวังตัว บอกเป็นนัยว่าอีกฝ่ายมีพิรุธ