ร่างเล็กผอม ดูราวกับเด็กอายุไม่ถึงสิบขวบ ดวงตากลมโตสองข้างจับจ้องอยู่ในความมืด เปล่งประกายเรืองรอง
เขาคลานสี่ขาไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบ ไร้สุ้มเสียงแม้แต่น้อย
เงาดำคลานผ่านข้างกายเฉียวจวี้ซานซึ่งขวางอยู่ตรงประตู ร่างใหญ่โตประหนึ่งภูเขาน้อยครึ่งลูก จากนั้นก็หลบเย่เหลียงไฉ แล้วมุ่งตรงไปหาเผยชีอินที่นอนอยู่ด้านในสุด
เงาดำค่อย ๆ เข้าใกล้เผยชีอิน จนมองเห็นจมูกของนางขยับ และลูกตากลอกไปมาอย่างรวดเร็ว
เผยชีอินไม่ขยับ ปืนสั้นในมือวางอยู่ข้างเอว นางปรับมุมเล็งไว้เรียบร้อยแล้ว ปากกระบอกปืนชี้ตรงไปยังเงาดำที่กำลังคลานเข้ามา
ทว่าในจังหวะที่นางกำลังจะเหนี่ยวไก กลับชะงักไปเสียก่อน กลิ่นอายคุ้นเคยสายหนึ่งแผ่เข้ามา
เวลานี้เงาดำเข้ามาใกล้ใบหน้าของเผยชีอินมาก จนใบหน้าของทั้งสองแทบจะแนบชิดกัน
ดวงตากลมโตไม่ต่างกัน ต่างฝ่ายต่างจ้องมองกันไม่วางตา
เงาดำนิ่งงันไปชั่วขณะ ก่อนเผยให้เห็นฟันขาวแหลมคม ใบหน้าเล็กที่เปรอะเปื้อนมอมแมมปรากฏสีหน้าคล้ายกำลังยิ้ม
เผยชีอินเอ่ยเสียงเบาสองคำว่า “ตี้โกว”
เงาดำก็เอ่ยขึ้นเช่นกัน “เสียงสะท้านวิญญาณ”
เผยชีอินผ่อนลมหายใจออกเบา ๆ คนผู้นี้คือนักฆ่าระดับสูงในองค์กรนักฆ่ามืดฟ้ามัวดิน และยังเคยเป็นเพื่อนร่วมงานของนางในอดีต ตี้โกว
ตี้โกวแนบริมฝีปากเข้ากับหูของเผยชีอิน
“เจ้าไปที่ใดมา?”
เผยชีอินไม่ตอบ กลับถามย้อนว่า
“เจ้ามีภารกิจหรือ?”
ตี้โกวชะงักไปครู่หนึ่ง
“ภารกิจของข้าคือยืนยันข่าวการตายของหลินเฟิง”
เผยชีอินลอบทอดถอนใจ ความน่ากลัวขององค์กรนักฆ่ามืดฟ้ามัวดินอยู่ตรงนี้เอง