จงอู๋จี๋รู้ดีว่าตนมีน้ำหนักเพียงใดในใจจ้าวเจียน เรื่องนี้เขากระจ่างแก่ใจ การที่จ้าวเจียนแต่งตั้งเขาเป็นฝู่ถ่งหลิ่งทหารองครักษ์หลวง ย่อมมีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง
ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เขาก็เข้าใจได้ไม่ยาก องค์รัชทายาทจ้าวเจียนกำลังซื้อใจผู้คน ทว่ากลับกุมอำนาจควบคุมทหารองครักษ์หลวงไว้ในมือตนอย่างมั่นคง
นี่คือกลยุทธ์เลื่อนขั้นต่อหน้า ลดอำนาจลับหลัง
เคราะห์ดีที่จงอู๋จี๋วางแผนไว้ก่อนแล้ว เขาติดต่อประสานกับนายทหารระดับกลางและระดับล่างในทหารองครักษ์หลวงไว้ไม่น้อย เตรียมแปรพักตร์ออกจากนครหลวงต้าเจิ้งไปสวามิภักดิ์ต่อกองทัพเจิ้นซีของหลินเฟิง
เพียงแต่หลินเฟิงต้องการให้เขาชักชวนนายทหารองครักษ์หลวงให้ได้มากกว่านี้ หลายวันมานี้จงอู๋จี๋จึงยุ่งอยู่กับเรื่องดังกล่าวมาตลอด
เขาขยายกององครักษ์ของตนให้มีทหารม้าหนึ่งพันนายก่อน จากนั้นก็ไม่กลับไปพักที่บ้านอีก ย้ายเข้าไปอยู่ในค่ายทหารแทน
ทหารองครักษ์หลวงสองหมื่นนายในนครหลวงต้าเจิ้งแบ่งออกเป็นสี่ค่ายใหญ่ โดยมีค่ายทหารตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก ใต้ ตะวันตก และเหนืออย่างละแห่ง
นับแต่เจี่ยเจียงจั่วกับถังเต๋อเสียงถูกจับ ค่ายทหารแห่งหนึ่งก็ไร้ผู้ดูแล บัดนี้อยู่ภายใต้การบัญชาการโดยตรงของขันทีอิงเซิงฮุ่ย ผู้ดูแลใหญ่ฝ่ายในวัง
นายทหารใต้บังคับบัญชาของจงอู๋จี๋เที่ยวติดต่อประสานงานตามค่ายต่าง ๆ ของทหารองครักษ์หลวง เรื่องนี้จึงแพร่ไปถึงหูสือถุน แม่ทัพม้าในเวลาไม่นาน
สือถุนเป็นคนซื่อตรง เมื่อได้ฟังรายงานจากลูกน้องก็ไม่ได้ระแวงจงอู๋จี๋ กลับเห็นว่าควรพูดคุยกับอีกฝ่ายให้เข้าใจก่อน เพื่อควบคุมสถานการณ์ให้สงบ จับกุมนายทหารที่ร่วมติดต่อประสานงาน และระงับเรื่องนี้ให้เรียบร้อย จากนั้นจึงค่อยกราบทูลองค์รัชทายาท