ทหารกล้าในสมรภูมิรบ

ตอนที่ 1836 เข้าวังหลวง

7 นาที· 1.7K คำ

ทั่วทั้งนครหลวงต้าเหอ เหลือทหารชั้นยอดอยู่ไม่ถึง 4,000 นาย

ยิ่งกว่านั้น หลังคัมมุนำกำลังส่วนใหญ่จากไป เขายังเปิดประตูเมืองด้านตะวันออกของนครหลวงไว้อย่างหมดจด เปิดโอกาสให้กองทัพเจิ้นซีเข้าเมืองได้โดยสะดวก

จักรพรรดิคันบุนทรงทราบดีว่า คัมมุทิ้งหลุมพรางขนาดใหญ่ไว้ให้พระองค์

พระองค์ยังเข้าใจเหตุผลที่จักรพรรดิคัมมุทรงสละบัลลังก์อย่างไม่ลังเลในครั้งนั้นด้วย

ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว พระองค์ทรงอ่านตำรากลอนอยู่กับบ้านทุกวัน ไม่เคยนึกฝันว่าจะมีวันนี้ วันที่ได้ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิแห่งต้าเหอ

แม้เวลาจะไม่ถึงหนึ่งวัน แต่พระองค์ก็ได้จารึกพระนามไว้ในพงศาวดารแล้ว ยังมีสิ่งใดให้ต้องเสียดายอีกเล่า

ชั่วชีวิตคนหนึ่ง ย่อมต้องตายสักครา ทว่าบนใต้หล้านี้ จะมีสักกี่คนที่ได้ตายบนบัลลังก์?

ตำแหน่งนี้คือจุดสูงสุดในชีวิตของพระองค์ และเป็นความสูงส่งที่ผู้คนทั้งหลายต่อให้ทุ่มเทชั่วชีวิตแล้วชั่วชีวิตเล่าก็ยากจะไปถึง

รอบตำหนักจื่อเฉินมีองครักษ์สวมชุดดำถือดาบตรงจัดวางไว้ทั้งในที่แจ้งและที่ลับ 300 นาย พวกเขาคือองครักษ์ใกล้ชิดของฝ่าบาท ทุกคนหายใจอย่างสม่ำเสมอ สีหน้าไร้อารมณ์

แม้ต้องเผชิญเสียงปืนใหญ่กึกก้องจากภายนอก พวกเขาก็ยังสงบนิ่งและเยือกเย็น นี่คือความเชื่อมั่นในฝีมือของตน อีกทั้งยังเป็นความมุ่งมั่นที่จะยอมสละชีวิต

ยามาดะ ชุน ถ่งหลิ่งแห่งค่ายองครักษ์ ออกจากท้องพระโรงจื่อเฉินไปแล้ว เขาต้องจัดกำลังค่ายองครักษ์หลวง เพื่อต้านทานและโต้กลับกองทัพเจิ้นซีที่อยู่นอกวังหลวง

ภายในวังยังมีกำลังพลค่ายองครักษ์หลวง 2,000 นาย ล้วนเป็นทหารชั้นยอดในกองทัพ ย่อมมีเรี่ยวแรงพอสู้ได้ จะนั่งรอความตายอยู่เฉย ๆ ไม่ได้

ทางวาตานาเบะ ชินโจส่งคนมาบอกข่าวแล้วว่า พวกเขารวบรวมกำลังพล 3,800 นายไว้ในค่ายหลักของกองทัพนครหลวง รอรับการโจมตีจากกองทัพเจิ้นซี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป