แม้เรือรบลั่วเฉิงจะมีเสบียงเพียงพอในฝูฉางโจว แต่ก็ทนการใช้งานหนักเช่นนี้ไม่ไหว หากยังไม่กลับเข้าฝั่ง น้ำมันเชื้อเพลิงย่อมหมดสิ้นและเรือจะไร้กำลังขับเคลื่อน
ทว่าเรือรบของโจรสลัดใช้แรงคนพาย เมื่อพักแล้วก็ฟื้นกำลังได้อีกครั้ง
แต่เมื่อเรือรบลั่วเฉิงสิ้นเชื้อเพลิง ต่อให้คิดจะพายให้มันเคลื่อนไปข้างหน้าสักนิดก็ยังเป็นไปไม่ได้ เว้นแต่จะกางใบเรืออาศัยแรงลม
ถึงกระนั้น ศึกครั้งนี้ของเรือรบลั่วเฉิงก็นับว่ามีผลงานโดดเด่นยิ่ง
จมเรือรบโจรสลัดไปทั้งสิ้น 21 ลำ อีกห้าหรือหกลำหลบหนีไปได้ทั้งที่ได้รับความเสียหาย
ดังที่จ้าวซั่วเห็นจริง ๆ ศึกนี้ไม่ต่างจากลูกไก่กลุ่มหนึ่งรุมโจมตีพญาอินทรี มีแต่รนหาที่ตายและหาเรื่องเจ็บตัวเท่านั้น
การรบกลางทะเลมองไม่เห็นจากบนกำแพงเมือง โอตานิ โยชิ จึงได้แต่ร้อนใจรอข่าวศึกอยู่ในกองบัญชาการของตน
เมื่อเห็นฟ้ามืดลงแล้ว ยังไม่มีข่าวใดส่งกลับมาแม้แต่น้อย
เรือเร็วที่ส่งออกไปก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ใด โอตานิ โยชิ จึงได้แต่สั่งให้เรือเร็วสำรองออกทะเลอีกครั้ง เพื่อไปสืบข่าว
โอตานิ โยชิรอจนถึงกลางดึก แม้แต่มื้อเย็นก็ยังไม่ได้กิน จึงมีทหารมาหยุดอยู่หน้าประตูแล้วรายงานเสียงดัง
“รายงานท่านแม่ทัพใหญ่ มีข่าวจากทะเลขอรับ”
“เร็วเข้า เข้ามารายงาน”
ทหารผู้ส่งข่าวผลักประตูเข้ามาในห้อง ก่อนคุกเข่าข้างหนึ่งแล้วก้มศีรษะกล่าว
“ท่านแม่ทัพใหญ่ เรือเร็วออกค้นหากลางทะเลอยู่ครึ่งคืน แต่ไม่พบเรือลำใดเลย เนื่องจากฟ้ามืดเกินไป จึงจำต้องกลับเข้าฝั่งชั่วคราวขอรับ”
ข่าวนี้แทบไม่ต่างจากไม่ได้รายงานสิ่งใด โอตานิ โยชิรู้สึกถึงลางร้ายในใจ
ทัพเรือของเขามีเรือรบมากกว่าสามสิบลำ ยังมีเรือบรรทุกสินค้าอีกสี่ลำ เหตุใดจึงมองไม่เห็นเรือแม้แต่ลำเดียว?