ความกังวลของเขาใช่ว่าจะไร้เหตุผล การศึกระหว่างกองทัพเจิ้นซีกับซีเซี่ยหลายครั้งที่ผ่านมา ฉินฟางอาศัยอาวุธปืนอันร้ายกาจของกองทัพเจิ้นซี บุกทะลวงเข้าไปเสี่ยงอันตรายหลายหน สิ่งที่เขาเดิมพันคือความหวาดกลัวอาวุธปืนของกองทัพซีเซี่ย อีกทั้งพวกนั้นยังไม่มีวิธีรับมือปืนลูกซองอย่างมีประสิทธิภาพ
ชัยชนะครั้งใหญ่หลายครานี้ ยิ่งทำให้ฉินฟางขาดความรอบคอบและระแวดระวังอย่างที่ควรมี
ฉินเหมี่ยนเป็นคนที่ฉินฟางไว้วางใจมากที่สุด เขาล่วงรู้เรื่องการศึกและกิจการภายในทั้งหมด หวังเฉียน ฝู่ถ่งหลิ่งกองทัพเจิ้นซีแห่งต้าจง เคยมีหนังสือแจ้งฉินฟางถึงสามครั้ง ขอให้ถอนทัพ เสริมกำลังป้องกันเมืองชายแดนเจิ้นซี เพื่อป้องกันไม่ให้ชาวซีเซี่ยฉวยโอกาสบุกเข้ามาในเขตเจิ้นซี
แต่ฉินฟางกลับเพิกเฉยต่อคำสั่งของหวังเฉียน มุ่งแต่จะบดขยี้กองทัพที่สามของเหรินตัวจิ้นจงแห่งซีเซี่ย ซึ่งมีทหารห้าหมื่นนาย สร้างชัยชนะอันยิ่งใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยกำลังพลที่น้อยกว่า
ในใจฉินฟางมีความอัดอั้นอยู่บ้าง ย่อมพอเข้าใจได้ แต่จะนำชีวิตทหารม้าศึกของกองทัพเจิ้นซีสองหมื่นนายมาใช้ระบายความคับแค้นของตนไม่ได้
ฉินเหมี่ยนเดินอยู่ในค่ายทหาร ครุ่นคิดว่าจะเกลี้ยกล่อมฉินฟางอย่างไรให้ล้มเลิกแผนรุกลึกเข้าไปในหยินโจว
ฉินเหมี่ยนมาถึงค่ายรั้วไม้ กวาดตามองสภาพโดยรอบ ตรวจดูที่ตั้งของป้อมยามแต่ละแห่งและการเตรียมระวังภัย
หลังเดินตรวจรอบค่ายหนึ่งรอบ ฉินเหมี่ยนก็มาถึงหน้ากระโจมของแม่ทัพพิทักษ์จิงหงเฟย
ภายในกระโจมทหารมีเสียงกรนดังออกมา จิงหงเฟยดื่มสุราไปหลายจอก บัดนี้หลับสนิท
หน้าประตูกระโจมมีทหารองครักษ์ยืนอยู่ เมื่อเห็นฉินเหมี่ยนเดินมา ก็รีบก้าวเข้ามาคารวะ