เมื่อปืนใหญ่ถูกทำลาย กองทัพเจิ้นซีก็ตั้งกำลังอยู่ริมคูเมือง กองทัพโจรสลัดภายในเมืองทำได้เพียงมองตาปริบ ๆ เว้นแต่จะบุกออกมารับศึก
ทหารราบกองทัพเจิ้นซีราวหนึ่งพันนาย กับทหารช่างอีกกว่าสองร้อยนาย กำลังสร้างสะพานชั่วคราวข้ามคูเมือง
พวกเขาก่อสร้างแนวป้องกันอย่างเปิดเผยต่อหน้ากองทัพโจรสลัดนับหมื่นในเมือง ทำให้เหล่าแม่ทัพโจรสลัดอัดอั้นจนแทบทนไม่ไหว
ต่างพากันร้องขอให้ออกไปรบ
ระยะห่างระหว่างสองฝ่ายสั้นเพียงนี้ ปืนใหญ่ของกองทัพเจิ้นซีไม่อาจยิงสนับสนุนสนามรบได้ นับเป็นโอกาสเหมาะที่จะออกจากเมืองไปกำจัดกองทัพเจิ้นซีที่หยิ่งผยองกลุ่มนี้
แม่ทัพใหญ่แห่งเมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงใต้เองก็เริ่มหวั่นไหว เมื่อเห็นฝ่ายตรงข้ามทำงานอยู่ริมคูเมืองอย่างไม่สะทกสะท้าน อีกหนึ่งหรือสองชั่วยามสะพานชั่วคราวก็คงสร้างเสร็จ ถึงยามนั้นคูเมืองของตนก็ไร้ประโยชน์
ที่สำคัญ ตำแหน่งนี้ชวนให้ฮึกเหิมยิ่งนัก หากไม่ให้ทหารบุกเข้าไปสังหารศัตรู ก็นับว่าผิดกฎแห่งสนามรบ
สาม
กองทัพนับหมื่นต่อกรกับทหารหนึ่งพัน คิดอย่างไรก็ไม่มีทางพ่าย
แม้จะรู้ว่าอาวุธปืนของกองทัพเจิ้นซีร้ายกาจ ทว่ามองไปยังกองกำลังที่อยู่ห่างออกไป ก็ไม่เห็นความผิดปกติใด
“ผู้ใดก็ได้ จงส่งทหารสามกองพันออกไปจากเมือง กระจายพวกมันให้แตกกระเจิง!”
แม่ทัพใหญ่ไม่ได้กล่าวให้สังหารจนหมดสิ้น ในใจย่อมยังมีข้อกังขาอยู่บ้าง
“จงระวัง หากพบความผิดปกติ ให้ถอนกลับเข้าเมืองทันที”
เขารอบคอบอย่างยิ่ง ข่าวสารทั้งหลายล้วนระบุว่ากองทัพเจิ้นซีเจ้าเล่ห์เพทุบาย หากไร้ฝีมือจริง จะบุกมาถึงใต้กำแพงเมืองรักษาการณ์นครหลวงได้อย่างไร