หลินเฟิงพลิกกาย กดหลิ่วซูเสวี่ยลงใต้ร่าง
“ได้ ไม่ได้พบเจ้ามาครึ่งปีเศษ เรื่องปล่อยกู้ดอกเบี้ยสูงค่อยผ่อนผันไว้ก่อน ข้าต้องเก็บดอกเบี้ยจากตัวเจ้าเพิ่มอีกสักหน่อย”
“อา ท่านอ๋องไม่ฟังเหตุผลเลย เรื่องปล่อยกู้ดอกเบี้ยสูงเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย... อ๊ะ... เบามือหน่อย... อา...”
ภายในห้องไม่มีเสียงพูดคุยอีก มีเพียงเสียงเตียงสั่นไหวดังขึ้นเป็นระยะ
รุ่งเช้า ยามหลินซื่อเข้ามาส่งน้ำสะอาด ภายในห้องก็เหลือเพียงหลินเฟิงคนเดียว
หลินเฟิงกำลังมองเอกสารปึกหนึ่งในมือ สิ่งเหล่านี้หลิ่วซูเสวี่ยทิ้งไว้ก่อนจากไป
เนื้อหาในนั้นกล่าวถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในนครหลวงช่วงหลัง โดยเฉพาะกององครักษ์ของอ๋องเจ็ดจ้าวฮุย ซึ่งกำลังเร่งฝึกฝนกันอยู่ในจวนส่วนตัว
ยังมีรายชื่อผู้มีความสามารถหลักสิบกว่าคนที่จ้าวฮุยดึงตัวไปจากกองทัพเจิ้นซี
ในข่าวกรองฉบับนี้ยังแจกแจงขุนนางราชสำนักต้าจงสิบกว่าคน ว่าตลอดครึ่งปีมานี้พวกเขายักยอกเงินไปเท่าไร และก่อเรื่องผิดกฎหมายใดไว้บ้าง
กระดาษเจ็ดแปดหน้าอัดแน่นไปด้วยตัวอักษร
หน่วยข่าวกรองลับของหลิ่วซูเสวี่ยสามารถส่งข่าวให้เว่ยเป้า ผู้บังคับบัญชาโดยตรงของนาง หรือรายงานต่อหลินเฟิงโดยตรงก็ได้
หลังอ่านข่าวกรองจบ หลินเฟิงลุกขึ้นล้างหน้าแปรงฟันด้วยน้ำสะอาด แล้วเหยียดแขนขา รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า
การออกแรงอย่างหนักในยามดึกมิใช่เรื่องใหญ่สำหรับร่างกายของเขา
ทว่าหลิ่วซูเสวี่ยกลับลำบากไม่น้อย ยามปีนออกทางหน้าต่างเกิดเสียงดังพอควร แม้แต่หลินซื่อที่เฝ้าอยู่ด้านนอกและกำลังงีบหลับยังวิ่งออกมาดูสถานการณ์ เดินวนรอบห้องถึงสองรอบ
แม้ไม่พบสิ่งผิดปกติ แต่ในใจกลับมั่นใจอย่างยิ่งว่าต้องมีคนปรากฏตัวอยู่ใกล้ ๆ