เรื่องนี้เป็นเรื่องของเบื้องบน หาได้เกี่ยวข้องกับเฉาฉู่หางมากนักไม่ สิ่งที่เขาต้องทำก็มีเพียงปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเด็ดขาดเท่านั้น
ดังนั้น เฉาฉู่หางจึงออกคำสั่งทันที ถ่ายทอดเจตนาของผู้บังคับบัญชาลงไป ให้เรือรบทุกลำช่วยขบวนรถเสบียงต้าเจิ้งข้ามแม่น้ำ
หลีซูหมิ่น ถ่งหลิ่งขบวนเสบียงต้าเจิ้งซึ่งกำลังกังวลจนผมแทบร่วง พลันตะลึงงันกับข่าวตรงหน้า จนไม่รู้จะทำเช่นไร
เรื่องราวเกิดขึ้นกะทันหันยิ่งนัก ทำให้เขายากจะยอมรับได้ในชั่วขณะ
รองแม่ทัพของกัปตันเฉายังคงเกลี้ยกล่อมไม่หยุด
“รีบหน่อยเถิด ลั่วเฉิงรอไม่ไหวแล้ว อดอยากมาหลายวัน หากท่านยังไม่เร่งเดินทาง เกรงว่าขวัญกำลังใจของกองทัพจะพังทลาย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลีซูหมิ่นก็กระโดดลุกขึ้นทันที
เขาสั่งให้ทหารทุกนายช่วยสารถีขับรถม้า แล้วเริ่มเคลื่อนขบวนไปยังริมแม่น้ำ
กองเรือแห่งกองทัพเจิ้นซีเปิดทางตรงบริเวณน้ำตื้น รถม้าที่ลุยน้ำข้ามแม่น้ำได้ก็ข้ามไปเอง ส่วนคันใดลุยน้ำไม่ได้ ก็ขนเสบียงขึ้นเรือ ให้กองเรือแห่งกองทัพเจิ้นซีช่วยลำเลียงไปยังฝั่งตรงข้าม
ชั่วขณะนั้น ถ่งหลิ่งขบวนเสบียงต้าเจิ้งซาบซึ้งจนน้ำตาคลอ
กองทัพเจิ้นซีช่างมีน้ำใจนัก ก่อนหน้านี้เป็นเขาที่เข้าใจอีกฝ่ายผิด ใช้ใจคนถ่อยไปคาดเดาใจวิญญูชนแท้ ๆ
ตลอดสองวัน เสบียงหลายร้อยเกวียนถูกลำเลียงข้ามแม่น้ำลั่วหลิงจนหมด ด้วยความช่วยเหลืออย่างเต็มกำลังจากกองเรือแห่งกองทัพเจิ้นซี
หลังพักฟื้นกำลังครึ่งวัน หลีซูหมิ่นก็ไปขอบคุณเฉาฉู่หางด้วยตนเอง จากนั้นจึงให้ขบวนรถออกเดินทาง มุ่งหน้าไปลั่วเฉิงโดยเร่งผ่านอำเภอเหมยจิน
อำเภอเหมยจินอยู่ห่างจากลั่วเฉิงเพียงสามร้อยกว่าลี้ รถม้าหลายร้อยคันต้องใช้เวลาสองวันจึงจะเดินทางถึง