iH:ɨเย่เหลียงไฉเกาศีรษะ ก่อนหดตัวกลับไปอย่างกระอักกระอ่วน
ปู้หยุนถิงกุมท้อง กลั้นหัวเราะจนตัวสั่นระริก
เผยชีอินหันไปกล่าวกับเวินเจี้ยนและเฉียวจวี้ซาน
“พวกเจ้าจงจำไว้ ทหารรักษาพระองค์สองหมื่นนายที่ต้าเจิ้งส่งมานั้น มีที่มาซับซ้อน คุณภาพคนปะปนกันไป ต้องตรวจสอบให้ถี่ถ้วน ป้องกันไม่ให้มีผู้ใดก่อความวุ่นวายอยู่ในนั้น”
เวินเจี้ยนกับเฉียวจวี้ซานลุกขึ้นประสานมือคำนับ
“ขอบพระคุณท่านที่ชี้แนะ พวกเราจะใส่ใจให้ดี”
“ดี ท่านอ๋องมอบภาระสำคัญนี้ให้พวกเจ้า ย่อมเชื่อมั่นว่าพวกเจ้าจะทำได้ดี ในช่วงแรกจะมีคนคอยช่วยเหลือ ภายหลังต้องพึ่งพาตนเองทั้งหมด จงไปเตรียมตัว แล้วเดินทางไปรับตำแหน่งโดยเร็ว”
“ขอรับท่าน ขอบพระคุณท่านอ๋องแทนพวกเราด้วย ที่ทรงชุบเลี้ยงและเมตตา”
“หาใช่ว่าจะไม่ได้พบกันอีก เมื่อสร้างผลงานได้แล้ว ค่อยไปกล่าวขอบคุณด้วยตนเอง”
เผยชีอินกล่าวจบก็หมุนกายเดินจากไป
ทิ้งคนทั้งสี่ไว้เบื้องหลัง ต่างอาลัยอาวรณ์ยามต้องจากกัน
เมื่อมีคำสั่งลงมาแล้ว พวกเขาย่อมต้องส่งมอบงาน เก็บสัมภาระ แล้วเดินทางไปรับตำแหน่งด้วยความเร็วที่สุด
เฉาฉู่หาง กัปตันเรือเจิ้นซีหมายเลขสอง และกัปตันเรือซวิ่นเฟิงหมายเลขหนึ่ง ก่วนชางฮวา ต่างได้รับคำสั่งและเตรียมพร้อม เมื่อจัดเตรียมอุปกรณ์บนเรือรบทุกอย่างเรียบร้อย ก็รอคำสั่งออกศึก
ทุกสิ่งเตรียมพร้อมแล้ว เหลือเพียงรอฟังคำสั่งจากหลินเฟิง
เผยชีอินกลับมายังกองบัญชาการ แล้วมายืนข้างหลินเฟิง
นางไม่พูด เพียงมองหลินเฟิงที่กำลังครุ่นคิดอย่างเงียบงัน ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เกรงว่าจะรบกวนความคิดของเขา