พยัคฆ์เดียวดายถือกระบองหนามหมาป่าขนาดมหึมาอยู่ในมือ หนามยาวครึ่งฉื่อคมกริบดุจดาบ
เขากวัดแกว่งกระบองหนักด้วยมือเดียว ก่อนพุ่งทะยานเข้าไปในวงล้อมการรบ
องครักษ์ทหารม้ากว่ายี่สิบคนต่างชักอาวุธออกมา แล้วควบม้าตามพยัคฆ์เดียวดายเข้าไป
หลินเฟิงยกมือส่งสัญญาณให้ทหารที่ถือคำสั่ง
ทหารนายนั้นชูหวีดไม้ไผ่ขึ้นทันที แล้วเป่าเสียงดัง
นี่คือสัญญาณให้ทหารม้าเกราะหนักในสนามรบเปลี่ยนรูปขบวน
เสียงหวีดไม้ไผ่แหลมบาดหู แม้สนามรบจะอื้ออึงวุ่นวาย ก็ยังแทงทะลุเข้าไปถึงแก้วหูของเหล่าอัศวินได้
กองทหารม้าเกราะหนักแยกขบวนออกทันที แล้วติดตามทหารม้าเกราะหนักผู้นำกอง เริ่มเปลี่ยนรูปขบวน
เกราะของทหารม้าเกราะหนักผู้นำกองมีสีแตกต่างจากผู้อื่น ทำให้สังเกตเห็นได้ง่ายท่ามกลางสมรภูมิ
ทหารม้าเกราะหนักเพียงจดจำหัวหน้าของตนให้แม่น แล้วติดตามเขาเข้าฆ่าฟันอย่างดุดันก็พอ
กองทหารม้าเกราะหนักแบ่งทหารม้าเหล็กของคนเถื่อน 3,000 นายออกเป็นส่วน ๆ ใช้ทหารม้า 30 นายเป็นหนึ่งกลุ่ม เข้าชนและฟาดฟัน
ฝ่ายหนึ่งรุก อีกฝ่ายถอย สลับกันอย่างมีระเบียบ
ในที่สุดทหารม้าของคนเถื่อนก็ได้สติ
ดาบยาวของพวกตนฟันลงบนร่างอีกฝ่าย กลับไม่อาจทำให้เกราะดำทะมึนสั่นสะเทือนได้แม้แต่น้อย
นอกจากประกายไฟเจิดจ้าพุ่งออกมาเป็นทาง อีกฝ่ายก็ไร้รอยขีดข่วน
ทว่าดาบของอีกฝ่ายกลับทำให้พวกตนต้านรับอย่างยากลำบาก ดาบยาวในมือไม่ถูกฟันจนเกิดรอยบิ่นขนาดใหญ่ ก็ถูกฟันขาดเป็นสองท่อน
เพียงฟันอีกครั้ง ก็อาจทะลวงเกราะทำให้บาดเจ็บ หรือไม่ก็ถูกฟันศีรษะขาด
ศึกนี้สู้ต่อไปไม่ได้แล้ว
พยัคฆ์เดียวดายห้าวหาญอย่างยิ่ง กระบองหนามหมาป่าขนาดมหึมาของเขากวัดแกว่งไปทั่วหมู่ทหารม้าเกราะหนัก
ทุกครั้งที่ฟาดลงบนร่างทหารม้าเกราะหนัก จะมีคนถูกตีตกจากหลังม้าและหมดสภาพต่อสู้