เรือยักษ์กลางทะเลของกองทัพเจิ้นซีลำนี้ เขาเคยได้ยินทากาชิมะ ยูตะที่หนีกลับมาหลังพ่ายศึกเล่าให้ฟังแล้ว เรือรบลำนี้ไม่เพียงใหญ่โต หากยังมีอานุภาพโจมตีร้ายกาจยิ่งนัก เรือรบเพียงลำเดียวก็บรรทุกปืนใหญ่หลายสิบกระบอก ทั้งยิงได้ไกลและแม่นยำสูง
เรือรบกว่าสามสิบลำที่จอดทอดสมออยู่ ณ ท่าเรือเมืองฉางจื้อโจว ล้วนไร้ทางตอบโต้เมื่อเผชิญเรือยักษ์เช่นนี้
“แม่ทัพชิมาซะ ท่านมั่นใจหรือไม่ว่าจะอาศัยเรือรบสามสิบลำจมเรือทะเลของกองทัพเจิ้นซีได้?”
ชิมาซะ นาโอฮิโระรีบส่ายหน้า “แม่ทัพใหญ่ โปรดอภัยที่ข้าน้อยไร้ความสามารถ ข้าน้อยไม่มั่นใจแม้แต่น้อย”
ในฐานะถ่งหลิ่งกองเรือ เขากล่าวเช่นนี้ออกมาด้วยความจนใจอย่างยิ่ง
เมื่อเผชิญเรือรบกลางทะเลของกองทัพเจิ้นซี ในใจเขาไร้ความมั่นใจจริงๆ
จากคำบอกเล่าของเกาะทากาชิมะ ยูตะ พวกเขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรือลำใหญ่เช่นนั้นแล่นอยู่กลางทะเลได้อย่างไร
สิ่งประหลาดที่สุดคือบนยอดเรือยังมีปล่องควันขนาดใหญ่พ่นควันดำออกมา ความเร็วในการเคลื่อนที่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเรือรบขนาดกลางของพวกเขา
เขาคลุกคลีกับเรือมาตลอดเกือบครึ่งชีวิต แต่ไม่เคยได้ยินว่ามีเรือรบกลางทะเลเช่นนี้มาก่อน
รู้เขารู้เราจึงจะรบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง แต่เขาไม่เคยเห็นเรือเช่นนี้ แล้วศึกนี้จะรบอย่างไร?
โอตานิ โยชิโบกมือ “ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มั่นใจ ความคิดของแม่ทัพใหญ่ผู้นี้เป็นเช่นนี้ ในเมื่อปืนใหญ่ของเรายิงได้ใกล้กว่า อีกทั้งอานุภาพยังด้อยกว่าของพวกเขา แต่เรามีเรือมากกว่า”
โอตานิ โยชิเห็นชิมาซะ นาโอฮิโระมีสีหน้าเหม่อลอย จึงยิ้มออกมา
“เรือของพวกเขาจะใหญ่เพียงใด ก็มีแค่ลำเดียว แต่เรามีมากกว่าสามสิบลำ เจ้ายังไม่มั่นใจอีกหรือ?”