เมื่อฤดูใบไม้ร่วงมาถึงวันที่แปดเดือนเก้า ดอกไม้ของฉันบานแล้วดอกอื่นต้องดับสิ้น
หัวใจของสวีหลิงฉวีสั่นไหว สัญชาตญาณบอกให้เธอคิดว่า ปรมาจารย์ฉินท่านนี้มาจากดาวดี้หรือเปล่านะ แต่หลังใช้ชีวิตในโลกดวงดาวแบบนี้มานาน เธอพบว่าที่นี่มีสิ่งที่เกี่ยวข้องกับอารยธรรมโลกเก่าหลายอย่าง ซึ่งน่าจะไม่ได้มาจากกาแล็กซีทั้งหมด
ล่าสุดก็คือในเกมแข่งทะเลทรายที่มีการออกแบบตัวละครเทพเจ้าปรัมปราของทะเลทราย ซึ่งเห็นชัดว่าเป็นผลงานวัฒนธรรมจากอารยธรรมโลกเก่า แต่โครงสร้างมันรกไปหมด เทพสององค์ถูกนักออกแบบทำให้สถานะต่ำกว่าฟาโรห์ เหลือแค่เป็นยามเฝ้าประตู แถมงูขนนกจากเทพปกรณัมมายาก็หลุดเข้ามาปนอยู่ด้วย
ยังมีอีกอย่าง คือที่ยวนเยาเคยพูดเมื่อครั้งก่อน “สามวีรบุรุษประมือเฉินปู้”
เธอได้ไปสืบย้อนหลังในสมองอัจฉริยะแล้ว คำตอบที่ได้คือวลีนี้มีมาตั้งแต่ 200 ปีก่อน ส่วนการออกแบบพีระมิดและเหล่าเทพในทะเลทราย เป็นงานต้นฉบับที่นักออกแบบคนหนึ่งปล่อยออกมาเมื่อ 300 ปีก่อน เขาเป็นคนสหพันธ์ แต่ข้อมูลเฉพาะตัวฝั่งจักรวรรดิไม่มี สืบได้แค่นี้
สรุปคือ ร่องรอยจากโลกเก่าทั้งสองจุดนี้ไม่เกี่ยวกับกาแล็กซีเลย เวลาไม่ตรงกัน กาแล็กซีหายตัวไปตอนอายุ 35 ซึ่งเป็นปีที่ 5 ของยุคจักรวรรดิ ตอนนี้เป็นปีที่ 95 ของยุคจักรวรรดิแล้ว
สวีหลิงฉวีรู้สึกได้ล่วงหน้าว่า ถ้าจะไขความลับทั้งหมดนี้ เธอจำเป็นต้องเดินทางไปสหพันธ์สักครั้ง
“ชื่อร้อยดอกพลีเป็นฝีมือปรมาจารย์ฉินตั้งเองหรือคะ” ตอนนี้ขอยืนยันก่อน ว่าปรมาจารย์ฉินท่านนี้เป็นเพื่อนร่วมดาวเก่าหรือไม่
พันโทหยวนส่ายหน้า “ตอนนั้นเขานึกชื่อไม่ออก เลยไปขอให้ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งช่วยตั้งให้ ไม่ใช่อีกไม่นานก็มีศึกนักดุลจักรกลกำลังจะจัดพอดีหรือ พวกเขาทุกคนอยู่ที่ดวงดาวแห่งหนึ่งในระบบดาวซีของสหพันธ์กันหมด”