สายลมพัดผ่าน ใบไม้ร่วงกระซิบ หลายใบร่วงลงบนบ่าคน ในพงหญ้าสูงระดับอก สวีซีฉินนอนซุกตัวซ่อนอยู่ จ้องมองคนกลุ่มหนึ่งเดินผ่านทางเดินแคบ ๆ ด้านหน้าไม่ไกลนักไป
สถานที่จัดการสอบรอบสุดท้ายคือในภูเขา ที่นี่ต้นไม้ขึ้นหนาแน่น หญ้ารกชุก พื้นที่ลาดชันขรุขระ ภูมิประเทศซับซ้อน เรือนยอดของต้นไม้พาดพิงกันจนแดดส่องเข้าไม่ถึง คาดว่าตอนกลางคืนทัศนวิสัยจะแย่มาก
เมื่อคนพวกนั้นเดินไปไกลแล้ว สวีซีฉินคลานไปตามพงหญ้า ลาดลงตามลานดินลูกหนึ่ง มาถึงแองเขาที่ซ่อนเนื้อซ่อนตัวได้ดีกว่า ที่นี่ชอบกลเหมือนสนามเพลาะธรรมชาติเสียจริง ขณะนี้สวีหลิงฉวี จิน เสิ่นโซ่วลี่ และหลิวจิงต่างมาพร้อมหน้ากันแล้ว และข้าง ๆ พวกเขา คนที่นั่งยอง ๆ ตั้งใจวิเคราะห์และวาดแผนที่ภูมิประเทศอย่างขะมักเขม้นก็คือถังมู่เวิน
เขาเลือกกบฏชั่วคราว เห็นพวกเขาห้าคนขาดนักวิเคราะห์ไปหนึ่งคน จึงเดินเข้ามาเอง พร้อมส่งมอบอุปกรณ์ทั้งหมดของตัวเอง แม้แต่สมองอัจฉริยะก็ถูกปิดแบบบังคับ ถือว่าแสดงความจริงใจเต็มที่
ตอนที่เขามาใหม่ ๆ จินเคยชี้ปืนที่หัวเขาด้วยซ้ำ แต่เขาไม่สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว พูดแค่ว่า "ช่วยทำวิเคราะห์ภูมิประเทศกับแผนที่ให้พวกนายเสร็จก่อนแล้วค่อยฆ่าฉันก็ได้"
จินอึ้งไปพักใหญ่ "คะแนนสอบรอบสุดท้ายของนายไม่เอาแล้วงั้นเหรอ?"
ถังมู่เวินส่ายหัว "คะแนนที่ฉันสะสมไว้ก่อนหน้าเพียงพอสำหรับการผ่านเข้ารอบในการทดลองฝึกครั้งนี้แล้ว งานบัญชาการวางแผนกับการลงสนามรบเป็นคนละส่วนกัน คะแนนของฉันเป็นอันดับสองสายไม่ต้องลงสนามมาตลอด"