เฟิงปู้มองเด็กสาวตรงหน้าที่ยืนราบรื่นไม่ตื่นตระหนกด้วยสีหน้ามืดมน
แม้ตอนนี้รายชื่อหลักของการแข่งขันของโรงเรียนนายร้อยปีนี้ยังไม่ประกาศออกมา แต่เมื่อสองวันก่อนพ่อก็เผยข่าวลับให้เขาฟังล่วงหน้าแล้วว่า ตำแหน่งผู้บังคับการปีนี้จะไม่ใช่เขาอีกต่อไป แต่เป็นนักศึกษาใหม่คนหนึ่งชื่อสวีหลิงฉวี
เป็นไปได้ยังไง!?
ปีที่แล้วเขาทำได้ไม่ดีจริง แต่ทำไมต้องเป็นคนที่ไม่มีชื่อเสียงอะไรเลยแบบนี้มาแทนตำแหน่งของเขาด้วย ถ้าเป็นเฉินโซ่วลี่ หลิวจิง หรือคนอื่นที่มีพลังจิตระดับเอพลัสมาแทน เขาก็คงไม่รู้สึกทรมานขนาดนี้!
สวีหลิงฉวีก็แค่ระดับบีธรรมดาคนหนึ่ง มีข่าวลือว่าเธอเป็นลูกสาวของลูกน้องคนเก่าที่พลเอกสวีรับมาเลี้ยง แต่แล้วอะไรล่ะ สองวันมานี้เขาจับตาดูเธอตลอด เธอแค่มาซ้อมในห้องฝึกร่างกายเกือบทุกวี ไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลยสักนิด
สุดท้ายเขาก็อดใจไม่ได้ สั่งให้คนทำลายระบบของห้องฝึกและหุ่นยนต์กล้องวงจรปิดในห้อง แล้วมาดักรอเธอที่นี่ เขาจะบีบให้เธอสละตำแหน่งผู้บังคับการออกมา ไม่ว่าเธอจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม
“สวีหลิงฉวี นายคงรู้ใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงมาดักรอนายอยู่ตรงนี้” เฟิงปู้เดินเข้าไปใกล้ มือยังถือดาบอยู่ ท่าทีข่มขู่ชัดเจนราวกับเขียนไว้บนหน้า defensive
“ไม่รู้” สวีหลิงฉวีตอบตามความจริง เธอแม้แต่จะรู้จักมันว่าเป็นใครยังไม่รู้เลย คนหน้าหม่นคล้ำที่ถือดาบยังถือผิดท่าอีกต่างหาก
เฟิงปู้มั่นใจว่าเธอแกล้งทำเป็นโง่ เขาขบฟันพูด “นายไม่รู้เหรอว่าตำแหน่งผู้บังคับการของการแข่งขันโรงเรียนนายร้อยถูกกำหนดให้เป็นของนายแล้ว”