จดหมายรับเข้าของสวีหลิงฉวีและสวีซีฉินมาถึงภายในสองวัน ตอนแรกการรับสมัครของโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียก็ใกล้จะปิดรับแล้ว สวีหลิงฉวีนับว่าได้เข้าไปแทรกคิวเพราะสวีโย่วเหวินช่วยจัดการให้
พลังจิตระดับบีของเธอถือว่าเกินความคาดหมายของสวีโย่วเหวินไปเล็กน้อย พอดีผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำสุดของสาขาบัญชาการโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียพอดี ทำให้แผนที่สวีโย่วเหวินวางไว้แต่แรกที่คิดว่าเธอจะวัดได้ระดับซีหรือดีแล้วจบกันที่ไม่มีทางเข้าโรงเรียนนายร้อยกลายเป็นหมัน
สวีโย่วเหวินไม่คิดเลยด้วยซ้ำว่าสวีหลิงฉวีจะวัดได้ระดับเอหรือสูงกว่านั้น ถ้าวัดได้จริงเขาก็ยังมีข้ออ้างให้มารดาเปลี่ยนใจไม่ส่งเธอไปโรงเรียนนายร้อย เพื่อไม่ให้เลี้ยงเสือเข้าบ้าน
ระดับบีนี่แหละที่ขึ้นก็ไม่ใช่ลงก็ไม่ใช่ ค้างอยู่อย่างนั้น ทำให้สวีโย่วเหวินหาข้ออ้างไม่ได้
สาขาที่ไม่ใช่สายปฏิบัติการของโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียง่ายขนาดนี้แหละ ตอนที่สวีโย่วเหวินช่วยดำเนินเรื่องให้ ยังได้ยินเพื่อนร่วมงานบ่นว่า ปีนี้การสมัครสายปฏิบัติการของโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียก็มีมั่วนะ
การสมัครสายปฏิบัติการของหกโรงเรียนนายร้อยใหญ่ต้องคัดเลือกคนเก่งที่สุดจากกลุ่มโรงเรียนนายร้อยท้องถิ่นของแต่ละระบบดาวก่อนถึงจะสมัครได้ ขนาดยังมีมั่ว แสดงว่าแม้แต่อำนาจในระบบดาวก็เริ่มยื่นมือเข้ามายุ่งเรื่องภายในของโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียแล้ว
สวีโย่วเหวินยิ่งเสียใจที่ปล่อยให้น้องสาวสมัครโรงเรียนนายร้อยมั่วเยีย แต่เรื่องถึงขนาดนี้แล้ว ก็ไม้ซีกงัดไม้ซีกยาก
สามวันต่อมาคือช่วงทดลองฝึกหนึ่งเดือนครึ่งของโรงเรียนนายร้อยมั่วเยีย
สองสามวันนี้สวีหลิงฉวียังอยู่ในคฤหาสน์สวีเป็นส่วนใหญ่ ส่วนสวีซีฉินที่มีเป้าหมายเป็นนักขับหุ่นยนต์รบแทบจะถูกสวีโย่วเหวินพาไปฝึกเสริมกับเพื่อนที่กองทัพแทบทุกวัน
คุณนายคาเทรินมองเห็นแผนการที่ใช้เธอเป็นบันไดกำลังจะสำเร็จ มุมปากเชิดสูงขึ้นทุกวัน ท่าทีที่มีต่อสวีหลิงฉวีก็นุ่มนวลขึ้นมาก
ดังนั้นสวีหลิงฉวินจึงพาร่างซามอยด์ของลูมีนเดินเข้าประตูใหญ่อย่างเปิดเผยได้ — เพราะให้คุณนายคาเทรินยอมรับการเลี้ยงหมาได้แล้ว