การสอบรอบสุดท้ายจบลงแล้ว ข้ออ้างและความโกรธแค้นของคนที่ล้มเหลวก็จืดชืดเหมือนผลงานและอันดับบนกระดานคะแนนของพวกเขา
รายชื่อนักศึกษา 80 คนที่ถูกคัดออกได้ลงตัวแล้ว ตามสัดส่วน สายปฏิบัติการคัดออกตามอันดับ 60 คน ฝ่ายไม่ได้ปฏิบัติการคัดออกตามอันดับ 20 คน ผลสุดท้ายจริง ๆ ก็ออกประกาศได้แล้ว
แต่ในเต็นท์ชั่วคราวที่คนสำคัญทั้งสามใช้ประชุมกัน ตอนนี้กลับเกิดการทะเลาะกันอย่างรุนแรง
“ยี่สิบอันดับแรกได้สิทธิ์เป็นนักขับหุ่นยนต์รบ สวีหลิงฉวีอยู่อันดับหนึ่ง เธอควรได้สิทธิ์นี้” อาจารย์เฉินซึ่งหายากที่จะแสดงท่าทีแข็งกร้าวขนาดนี้ ไม่ยอมยืดหยุ่นในเรื่องนี้เด็ดขาด “ทำไมไม่ให้เธอลองดู ให้โอกาสเธอหน่อยสิ”
ซูหลีมองเขาอย่างเย็นชา “เพราะระดับพลังจิตของเธอเป็นระดับ B นายจะให้นักศึกษาระดับ B เป็นนักขับหุ่นยนต์รบเหรอ? นายสงสารคนหรืออยากทำร้ายเธอกันแน่ นายไม่รู้หรอว่าคนที่พลังจิตต่ำขับหุ่นยนต์รบแล้วเจอเรื่องอะไร?”
“แต่สวีหลิงฉวีไม่เหมือนคนอื่น ตั้งแต่แรกมีใครคิดว่าร่างกายระดับนั้นของเธอจะฝึกจนอยู่ได้ไหม? อีกอย่างมันแค่สิทธิ์นักขับหุ่นยนต์รบเท่านั้น ไม่ใช่ให้เธอไปกองทัพทดลองขับของจริงเลย” น้ำเสียงอาจารย์เฉินก็เย็นลงเรื่อย ๆ “ในสนามประลองหุ่นยนต์รบเดี่ยวของการแข่งขันของโรงเรียนนายร้อย ระดับพลังจิตขั้นต่ำของการขับหุ่นจำลองถูกลดลงจนระดับ B ขับหุ่น A- ได้แล้ว สวีหลิงฉวีควรได้รับการฝึกฝนขั้นพื้นฐาน”
“นายคิดว่าฉันไม่อยากฝึกเธอเหรอ!” เสียงซูหลีดังขึ้น “นายคิดว่าฉันไม่รู้จักของพวกนั้นในการแข่งขันของโรงเรียนนายร้อยเหรอ? แต่นายรู้ไหมว่าถ้าส่งนักศึกษาระดับ B ขึ้นทะเบียนเป็นนักขับหุ่นยนต์รบเต็มตัว กองทัพจะกดดันเราแค่ไหน!”