ล่าสังหารอาจารย์ผู้ฝึก!
คำเบา ๆ สี่คำที่หลุดจากปากของสวีหลิงฉวี ตกลงมาถึงหูของกวนจงหลี่ราวกับสายฟ้าผ่าระเบิดใส่
“พวกแก…” ระบบการพูดของเขาติดขัดไปหมดชั่วขณะ ต้องอู้อี้ขึ้นมา “พวกแกจริงจังนะเว้ย?!”
นั่นก็คือเหล่าอาจารย์ผู้ฝึกนะ! ถึงพวกนั้นจะเป็นเพียงทหารใหม่ของกองทัพ แต่ก็ถือว่าเป็นเด็กจบโรงเรียนนายร้อยระดับแนวหน้า ประสบการณ์รบยังไงก็ต้องมากกว่าพวกเขาช่วงทดลองฝึกอย่างนี้อยู่หรือเปล่า!
บ้าแล้ว สวีหลิงฉวีบ้าไปแล้วจริง ๆ สิน่ะ!
“จริงจัง และเราต้องการความช่วยเหลือจากพวกแกด้วย” สวีหลิงฉวีเอ่ยขึ้น “ในช่วงเวลากวาดล้างรอบสุดท้าย ฉันต้องการให้พวกแกรวบรวมล่อพวกเขาเข้าไปยังจุดซุ่มดักที่พวกเราห้าคนวางไว้ แล้วเราจะจัดการเก็บเกี่ยวพวกเขาให้หมดเป็นแถว”
เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เธอกลับพูดเหมือนประกายไฟรดของยามฝนตกเท่านั้น
กวนจงหลี่อ้ำอึ้งไปทั้งตัว “พวกเราล่อพวกเขา…? งั้นชีวิตพวกเราก็หมดกันสิ!”
“แม้ไม่ร่วมมือด้วย สุดท้ายพวกเขาก็จะกวาดล้างอยู่ดี พวกแกก็ตายเหมือนกัน งั้นไม่แคร์ร่วมมือกับเราเลยดีกว่าไหม พอฆ่าพวกเขาเสร็จ เราจะฆ่าตัวตายเพื่อให้คะแนนฝ่ายรวมถูกจัดสรรให้พวกแกที่เหลือ” น้ำเสียงของสวีหลิงฉวีเรียบนิ่งสุด ๆ แต่กลับเสียงหนึ่งดั่งเสียงกระซิบของปีศาจที่ล่อลวงเขาอยู่ “ตลอดช่วงทดลองฝึกนี้ พวกแกไม่เคยคิดจะต่อต้านพวกเขาเลยเหรอ? ถูกกดขี่ข่มเหงจนสุดทุกข์ทรมานขนาดนั้น น่าเสียดายจังที่ไค่อั่งกับอาจารย์เฉินน่าจะไม่เข้าร่วมการกวาดล้าง ไม่งั้นฉันอยากจะ…”
รอยยิ้มบนใบหน้าสวีหลิงฉวีกว้างขึ้น “จับพวกเขาเป็น”