กำลังเสริมจื่อเฉิง 40 นายรับคำสั่งแล้วรีบมุ่งหน้าไปยังป้อม 1 ตลอดทางพวกเขาไม่เจอกับดักซุ่มยิงเลยตามคาด ข้ามแม่น้ำมาได้อย่างรวดเร็ว และมองเห็นคนที่ล้อมป้อม 1 เอาไว้ราว 40 กว่าคนจากระยะไกล
ตอนนี้เหลือแค่รอให้คนข้างในป้อม 1 กระทำการจากข้างใน ร่วมมือกับพวกเขาจากข้างนอก……
ยังไม่ทันที่เจี๋ยลั่วจะสั่งการลงมา วินาทีถัดมา คน 40 กว่าคนนั้นกลับเดินจากไปเฉย ๆ ทหารสังเคราะห์ที่มาเป็นกำลังเสริมงงเป็นไก่ตาแตก ไม่รู้ว่านี่มันอะไรกันแน่ กำลังจะขออนุมัติจากผู้บัญชาการใหญ่เจี๋ยลั่ว แต่แล้วทุกคนก็หน้าซีดเผือดในพริบตา — สัญญาณของผู้บัญชาการใหญ่เจี๋ยลั่วในช่องสัญญาณ หายไปแล้ว
เย่อหยูเร็วเกินไป ตอนที่เธอไปถึง ใช้เวลาแค่ 20 วินาทีในการทำลายโล่พลังงาน อาวุธหนักที่สวีหลิงฉวีจัดหาให้พอดีเป๊ะ
ตอนที่เธอนำพาคนบุกเข้าไป เจี๋ยลั่วยังค้างอยู่ในสภาพงงงวยสนิท ไม่รู้เลยว่าพวกนี้มาจากไหน มาได้ยังไง เย่อหยูเดินไปส่งกระสุนนัดนั้นให้เขาด้วยตัวเอง ให้เขาออกไปนั่งดูรีเพลย์การแข่งระหว่างคิดหาคำตอบ
เมื่อผู้บัญชาการใหญ่ไม่อยู่ แถมการแข่งขันนี้ก็ไม่มีกลไกตัดหัวผู้บังคับบัญชา ทหารจื่อเฉิงที่เหลือ 60 คนจึงเตลิดไปคนละทิศเหมือนแมลงวันไร้หัว สุดท้ายก็พากันหนีกระจุกเข้าไปในป้อม 1 จนหมด
ทานเซิน เหมยหลินแทบจะอารมณ์ระเบิด ความจริงการที่เจี๋ยลั่วตายลงอย่างกะทันหันก็เป็นเรื่องดีต่อเขา เพราะเขาสามารถเอาทหารสังเคราะห์ที่เหลือไปใช้แทนตัวเองอย่างเปิดเผยได้ แต่ทหารเหล่านี้กลับโง่เขลาพอที่จะหนีกรูเข้าไปอยู่ในจุดป้อมปราการ 1 ทั้งหมด! ตอนนี้จุดป้อมปราการ 1 อยู่ในเขตอิทธิพลที่สวีหลิงฉวีควบคุมไว้ทั้งหมด เหมือนเนื้อชิ้นหนึ่งในชามของเธอ จะกินเมื่อไหร่ก็ได้ตามใจ