[กระต่ายใหญ่เกรียงไกรอาวูไล่ฟันจนมหาราชเกราะวิ่งกุดั่นไปทั่วสังเวียนเลย]
[ไม่ได้เห็นมหาราชเกราะของพวกเราอยู่ในสภาพย่ำแย่แบบนี้นานแล้ว]
[รู้สึกว่าก่อนหน้านี้คนอื่นฟันมหาราชเกราะสิบดอกก็ยังไม่เจ็บไม่คัน แต่กระต่ายใหญ่เกรียงไกรอาวูฟันดอกเดียวดูท่ามหาราชเกราะจะเป็นประกายไฟซะแล้ว]
คนที่จุดสกิลทั้งหมดลงเสริมป้องกันก็ไม่อยากอยู่ในสภาพย่ำแย่แบบนี้หรอก แต่เทียบกับท่าทางสำราญเมื่อก่อน สิ่งเดียวที่เขาทำได้ตอนนี้คือวิ่งกุดั่นไปทั่วเพื่อหลบการโจมตีของกระต่ายใหญ่เกรียงไกรอาวู
สวีหลิงฉวีเดินตามหลังอย่างสบายอารมณ์ เหมือนเทพีมรณะตามติดคนไปไม่รีบไม่ร้อนรอดึงชีวิต จนในที่สุดเมื่อคนที่จุดสกิลเต็มป้องกันเริ่มเหนื่อยเกินจนเผลอเปิดช่องโหว่ นางก็ลงมืออีกครั้ง
กระบี่ฟันลงที่โล่ครึ่งตัวรัวเร็วสองครั้งติด จนคนที่จุดสกิลเต็มป้องกันถูกแรงกระแทกจนมือชา ส่วนอาวุธป้องกันอีกชิ้นเป็นอาวุธรูปร่างคล้ายร่มที่เมื่อกางออกสามารถรับปืนใหญ่เลเซอร์ได้
“ตอนนี้ช่องโหว่อยู่ด้านซ้ายของเขา ถ้าฉันใช้อาวุธนี้เป็นอาวุธบุกได้...” คนที่แต้มสกิลลงเกมรับทุกจุดตัดสินใจเสี่ยงสุดชีวิต ยกโล่ขึ้นด้วยมือขวาพุ่งไปข้างหน้า หวังเหวี่ยงกระต่ายใหญ่ผงาดศักดิ์ไร้เทียมให้เสียหลัก เพื่อจะได้โจมตีด้านซ้ายได้ง่ายขึ้น
แต่กระต่ายใหญ่เกรียงไกรอาวูกลับหลบด้วยท่าทางแปลกตา ไหลไปทางขวาของเขาตามแรงจังหวะของเขา ทำให้การโจมตีโล่งไม่เพียงเท่านั้น กระบี่เล่มหนึ่งยังทะลุเข้าไปที่แขนขวาของเขาเต็มแรง
ปืนใหญ่เลเซอร์ที่บ่าซ้ายเปิดพร้อมกัน ยิงเข้าใส่คนที่จุดสกิลเต็มป้องกันอีกครั้งด้วยระยะเผาขน คราวนี้ไม่มีสิ่งกีดขวาง กระสุนพุ่งตรงเข้าหัวของหุ่นยนต์รบ ระบบตัดสินให้เขาแพ้ทันที