เอาชีวิตรอดในป่า โชคของผมดีเกินไปนิดหน่อย

ตอนที่ 45 ได้ตัวแล้ว! อิสระทางอาหาร!

6 นาที· 1.3K คำ

สัตว์ใหญ่ที่เย่หานรอคอยมานานในที่สุดก็พบแล้ว แต่ปัญหาคือจะเอาออกมาได้อย่างไร

เวลานี้ห้องถ่ายทอดสดของเย่หานร้อนแรงทะยานขึ้น ผู้ชมจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามา ต่างรอคอยการแสดงของเขาอยู่

ในห้องถ่ายทอดสดทางการ ป๋อเย่และเต๋อเย่ก็กำลังครุ่นคิดเช่นกัน

เย่หานจะเอาหมูป่าตัวที่ติดอยู่ในโคลนนี้ออกมาได้อย่างไร?

แค่ใช้เถาวัลย์ดึง คงดึงไม่ออก

หมูป่าตัวใหญ่ขนาดนี้ ต่อให้สองคนดึงขึ้นมาได้ ก็ต้องออกแรงหามกลับไปอีก

ตอนนี้คิดจะใช้เถาวัลย์เส้นเดียวดึงออกมา นั่นคือเพ้อฝัน

"ไม่รู้ว่าผู้เข้าแข่งขันเย่หานจะทำยังไง"

"ถ้าเปลี่ยนเป็นฉันอยู่ตรงนั้น คงไม่มีวิธีดีๆ อะไรเหมือนกัน"

ป๋อเย่ส่ายหน้า

"ใช้ของอะไรสักอย่างรอง แล้วเข้าไปใกล้หมูป่า ผ่าเนื้อมันออกมา แล้วแบกทีละนิดไม่ได้เหรอ?"

เต๋อเย่นึกถึงวิธีหนึ่งขึ้นมา

นี่เป็นความคิดที่ดีจริงๆ แต่จะทำได้จริงหรือไม่ ก็ยังไม่แน่

เพราะไม่มีใครรู้ว่าโคลนแถวนี้ลึกแค่ไหน

ตอนนี้เย่หานกำลังสำรวจอยู่

"ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ต้องลองเสี่ยงดูสักตั้ง"

"ให้ฉันลองวัดดูว่าโคลนตรงนี้ลึกแค่ไหน ว่าจะยืนได้หรือเปล่า"

เย่หานเอ่ยปาก

หมูป่าตัวนี้ถึงจะใหญ่ แต่ก็เตี้ย!

สำหรับหมูป่าแล้ว นี่อาจเป็นระดับที่อันตรายถึงชีวิต แต่บางทีอาจแค่ถึงเอวของเย่หานเท่านั้น!

ตอนนี้เย่หานใช้พลั่วช่างลองวัดดูแล้ว ก็ส่ายหน้า

ไม่ได้ โคลนตรงนี้ลึกเกินความยาวของพลั่วช่างแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป