สัญชาตญาณหลายปีบอกเหลียนเฟิงว่าพวกเขาสองคนถูกจ้องตา!
แม้จะไม่ได้เห็นอะไร ไม่ได้ยินเสียงอะไร แต่เหลียนเฟิงมั่นใจ
ลี่กวงที่อยู่ข้างๆ สังเกตสีหน้าของเหลียนเฟิง จึงรู้สึกได้ว่ามีอะไรผิดปกติ
"พี่เฟิง?"
ลี่กวงกัดฟันเอ่ยถาม
ด้วยความสนิทสนมที่มีต่อเหลียนเฟิง เขารู้ดีว่าเมื่อเหลียนเฟิงแสดงสีหน้าแบบนี้ หมายความว่ามีศัตรูที่แข็งแกร่งปรากฏตัว!
"อากวง ตั้งสติ คืนนี้เราสองคนผลัดกันเฝ้ายาม"
"กองไฟห้ามดับ น่าจะมีตัวใหญ่มาหาเรื่อง"
เหลียนเฟิงกำพลั่วช่างแน่น นั่งลงข้างกองไฟ แล้วโบกมือ
"นายนอนพักก่อน ฉันเฝ้าเอง"
เหลียนเฟิงพูด
สัตว์ป่ากลัวไฟ คืนนี้กองไฟจะดับไม่ได้เด็ดขาด ต้องคอยเติมฟืนตลอด
เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา พวกเขาสองคนมีฟืนสำรองอยู่แล้ว
ลี่กวงพยักหน้า เดินเข้าไปในกระท่อมไม้ แล้วขนฟืนออกมากองหนึ่ง วางไว้ข้างๆ เหลียนเฟิง
"พี่เฟิง งั้นฉันนอนก่อนนะ มีอะไรเรียกฉันได้"
สีหน้าของลี่กวงเคร่งเครียด
ถ้าเดาไม่ผิด น่าจะเป็นสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่
หากพลาดเพียงเล็กน้อย อาจจบชีวิตที่นี่
สำหรับผู้เข้าแข่งขันทั่วไป หากเจอสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ ทางเลือกที่ดีที่สุดคือออกจากการแข่งขัน
หลบอยู่ในที่พักพิง รอทีมงานรายการมาช่วยเหลือ
แต่เหลียนเฟิงและลี่กวง ไม่ใช่คนธรรมดา
โดยเฉพาะเหลียนเฟิง ไม่ว่าอะไรมา ความคิดแรกของเขาคือฆ่ามัน แล้วกินเนื้อ!
ช่วงนี้เขาตามหาเหยื่อขนาดใหญ่อยู่ตลอด เพราะเนื้อวัวที่ได้คราวที่แล้วกินหมดไปแล้ว