จริงด้วย ถูกเลือกจริง ๆ ด้วย!
ตั้งแต่ตอนที่ได้รับบัฟความโชคดีออกมา เย่หานก็มีลางสังหรณ์ไม่ดีอยู่แล้ว
การมีบัฟความโชคดีที่เหนือธรรมชาติขนาดนี้ ยังไงก็ต้องเป็นดั่งเทพเลือกสรรมาอย่างแน่นอน
ถ้าแบบนี้แล้วยังไม่ถูกเลือกอีก ก็คงเกินไปแล้ว
แต่เมื่อถูกเลือกแล้ว ก็ต้องไปร่วมแข่งขันรายการนี้!
เมื่อครู่นี้เย่หานได้ดูข้อมูลของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ แล้ว ส่วนใหญ่ล้วนเป็นระดับเซียนเดินดินทั้งนั้น
มีทั้งอดีตจ้าวหน่วยรบพิเศษ จ้าวแชมป์โลกยิงธนู ผู้เชี่ยวชาญการเอาชีวิตรอดในป่า อะไรประมาณนั้น
แล้วลองดูตัวเองสิ นอกจากการที่หน้าตาดีแล้วรวยแล้ว ก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเด่นเลย!
เย่หานจริง ๆ แล้วไม่อยากไปร่วมแข่งขันรายการนี้ เพราะเขามองออกว่าน้ำในนี้ลึกมาก
ขั้นพื้นฐานก็ประมาณระดับเซียนต่อสู้กัน
เขาก็ไม่ได้จน จะไปวุ่นวายเรื่องแบบนี้ทำไม?
แล้วตอนนี้เพราะชื่อทีมนี้ เขาก็เริ่มอับอายขายหน้าไปแล้ว
ตั้งแต่ถูกเลือกมา มือถือของเขาก็ไม่เคยเงียบเลย!
ล้วนแต่เป็นเพื่อน ๆ หรือพวกเพื่อนร่วมชั้น ส่งข้อความมาถล่มกันอย่างบ้าคลั่ง
"ใครให้แกตั้งชื่อนี้วะ!"
เย่หานจ้องซูเสี่ยวชีอย่างเอาเรื่อง
ซูเสี่ยวชีแลบลิ้น
"ตอนนั้นก็แกเองที่ให้ฉันตั้งชื่อตามสบายนี่นา"
"เอาน่าไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นแล้ว ชื่อทีมก็แค่สัญลักษณ์หนึ่งเท่านั้นแหละ!"
"ตอนนี้เราถูกเลือกแล้ว ขั้นต่อไปก็ต้องเตรียมตัวไปแข่งขันใช่ไหม?"
ซูเสี่ยวชีเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ส่วนเย่หานกลับรู้สึกไม่ค่อยแน่ใจนัก
จะถอนตัวดีไหมนะ?
พูดตามตรง เขาไม่อยากไปร่วมแข่งขันนี้เท่าไหร่
แต่จะว่างก็ว่าง ไปแล้วก็ไม่ได้เสียหายอะไร
อีกอย่างเย่หานรู้สึกว่า ด้วยบัฟความโชคดีนี้ บางทีการแข่งขันครั้งนี้อาจจะสนุกมากก็ได้!
เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นของซูเสี่ยวชี ในที่สุดเย่หานก็ตัดสินใจ เข้าร่วมการแข่งขัน!
และในตอนนั้นเอง ทีมงานรายการก็ส่งอีเมลมาฉบับหนึ่งแล้ว
"เรียน คุณเย่หาน และคุณซูเสี่ยวชี ทั้งสองท่าน..."
เนื้อหาในอีเมลค่อนข้างเป็นทางการ เพราะยังไงก็เป็นการแข่งขันระดับโลกครั้งใหญ่
เนื้อหาสั้นมาก บอกเพียงให้ทั้งสองคนเดินทางไปรายงานตัวที่สนามกีฬาเมืองหลวงภายในสามวัน พร้อมนำบัตรประจำตัวที่ยังมีผลมาด้วย
และยังระบุไว้เป็นพิเศษว่า อย่าเอา of สิ่งของติดตัวไปมากนัก เช่น เต็นท์ อาหาร อะไรพวกนี้
เพื่อความยุติธรรม ทุกอย่างของผู้เข้าแข่งขันจะถูกจัดเตรียมโดยทีมงานรายการอย่างเป็นทางการ
หลังจากได้รับอีเมล เย่หานและซูเสี่ยวชีก็ได้รับข้อความและโทรศัพท์อีก
เพื่อให้แน่ใจว่าการแจ้งเตือนจะไปถึงอย่างแน่นอน
"คิดไม่ถึงเลย เพิ่งจะเกิดใหม่ ก็ต้องมาเข้าร่วมการแข่งขันแบบนี้ซะแล้ว"
"เดี๋ยวต้องไปถามหน่อยว่า ชื่อทีมแก้ได้ไหม"
เย่หานยืดเส้นยืดสาย ลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน
"เสี่ยวชี เปิดน้ำอุ่นให้ฉันหน่อย จะแช่น้ำ"
เย่หานสั่ง
ซูเสี่ยวชีไม่เพียงแต่เป็นแม่ครัวคนเล็กของเย่หาน รับผิดชอบอาหารสามมื้อของเขา ยังกลายเป็นแม่บ้านประจำตัว คอยปรนนิบัติความเป็นอยู่ของเย่หานอีกด้วย
ตอนแรกเธอไม่เต็มใจ
แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะที่เย่หานให้มามันมากเกินไปจริง ๆ
"ได้เลยเจ้าค่ะนาย!"
ซูเสี่ยวชีวิ่งไปเปิดน้ำอาบให้เย่หานอย่างกระตือรือร้น
แต่เดินไปได้ครึ่งทาง เธอก็รู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง
"เมื่อกี้เราสองคนเดิมพันกัน ฉันชนะ ตอนนี้ฉันต่างหากที่เป็นนาย!"
ซูเสี่ยวชีกอดอก เชิดหน้าพูด
เย่หานไม่สนใจ ยักไหล่
"ถ้าอย่างนั้นนายลองเสี่ยงทายดูสิ ว่าฉันจะจ่ายเงินเดือนให้หรือเปล่า"
เย่หานยิ้มเจ้าเล่ห์
ซูเสี่ยวชีพ่ายแพ้ ต้องไปเปิดน้ำให้เย่หานอาบ
ด้านหลังยังได้ยินเสียงเย่หานพูดอย่างเยาะเย้ย
"เปิดน้ำเสร็จแล้วก็หั่นผลไม้ส่งเข้ามาด้วย"
"มื้อเย็นฉันจะกินบะหมี่เนื้อตุ๋น กับ ซาลาเปาน้ำซุป!"
ซูเสี่ยวชีกระทืบเท้า กัดฟันด้วยความโกรธ
เธอเป็นถึงเชฟใหญ่ระดับมิชลินสามดาวนะ!
แต่เย่หานกลับให้เธอทำแต่บะหมี่เนื้อ เกี๊ยว ซาลาเปา มันฝรั่งเส้น แตงกวาทุบ เมนูพวกนี้ตลอด!
เสียดายฝีมือเธอจริง ๆ!
แต่ไม่นาน ซูเสี่ยวชีก็เริ่มจินตนาการถึงภาพการเข้าร่วมแข่งขัน
เอาชีวิตรอดในป่า!
ยังเป็นถ่ายทอดสดทั่วโลกอีก คิดแล้วก็ชวนให้ตื่นเต้นไม่น้อย
ไม่นาน เย่หานก็นอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำใหญ่ กินผลไม้ไปด้วย
เขาถือแท็บเล็ตในมือ พลิกดูไปเรื่อย
เพิ่งเกิดใหม่มาสิ่งแรกที่ต้องทำคือทำความเข้าใจโลกใบนี้
ยังไงก็เป็นโลกคู่ขนาน โดยรวมแล้วไม่มีความแตกต่างอะไร
เรื่องลอกเพลง ลอกนิยายมาอวดเก่งไม่ต้องคิดแล้ว ของที่มีอยู่ก็มีครบแล้ว
อีกอย่างโลกใบนี้เทคโนโลยีเจริญกว่ามาก มีเทคโนโลยีก้าวล้ำมากมายอยู่
เช่น การแข่งขันครั้งนี้ จะใช้กำไลถ่ายทอดสดเทคโนโลยีขั้นสูง
สวมไว้ที่ข้อมือ ก็สามารถส่งภาพถ่ายทอดสดแบบรอบด้านไม่มีมุมอับ เพื่อถ่ายทอดสดไปทั่วโลกได้!
จากนั้นก็เรื่องเกี่ยวกับการแข่งขันครั้งนี้
ทั่วโลกคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน 100 ทีม แต่ละทีมมีสองคน ครอบคลุมเกือบทุกประเทศ
สถานที่แข่งขัน เป็นเกาะที่เพิ่งถูกค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ ตั้งอยู่ในน่านน้ำสากล
ถ้าผู้เข้าแข่งขันประเทศไหนชนะการแข่งขันในที่สุด เกาะนี้ก็จะเป็นของประเทศนั้น
จากผลการสำรวจ เกาะนี้มีพื้นที่กว้างใหญ่ ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ มีมูลค่ามหาศาล
ดังนั้นทุกประเทศทั่วโลกจึงทุ่มสุดตัว ส่งผู้เข้าแข่งขันที่เก่งที่สุด เพื่อหวังชนะการแข่งขัน
"นายขี้เหนียว!"
"ข้าวเสร็จแล้ว ลุกขึ้นมากินข้าว!"
เสียงของซูเสี่ยวชีดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดของเย่หาน
เย่หานลุกขึ้น สวมเสื้อคลุมอาบน้ำ เดินไปที่ห้องอาหาร นั่งลงกินข้าว
ซูเสี่ยวชีก็กินไปด้วยกันกับเขา
แต่ถึงจะกิน ก็ยังปิดปากเธอไม่ได้
"นาย เราสองคนดังแล้ว ขึ้นเทรนด์แล้ว!"
"ว้าว ๆ คอมเมนต์ต่างชมว่าฉันสวย!"
"มีคนขุดประวัติฉันขึ้นมา ว่าฉันเป็นเทพเชฟ!"
"นายว่าเราจะได้แชมป์ไหมนะ?"
ซูเสี่ยวชีพูดไม่หยุด
เย่หานทำหน้าสลด เงยหน้ามองเธอ
"นายเสี่ยงทายดูสิไม่ก็ได้"
"ฉันอิ่มแล้ว นายอย่าลืมล้างจานละ"
พูดจบ เย่หานก็ลุกขึ้นกลับห้องนอนไปนอนทันที
ด้านหลังยังได้ยินเสียงของซูเสี่ยวชีใช้เหรียญทองแดงเสี่ยงทายจริง ๆ...
วันต่อมา เย่หานและซูเสี่ยวชีก็ขึ้นเครื่องบินไปยังเมืองหลวงแล้ว
ค่าตั๋วสามารถเบิกกับทีมงานรายการได้ แต่เย่หานผู้ร่ำรวย ไม่แยแสกับเรื่องเล็กน้อยนี้เลย
เมื่อถึงเมืองหลวง เย่หานจองโรงแรมก่อน แล้วพาซูเสี่ยวชีเที่ยวรอบเมืองหลวงหนึ่งรอบ
กินเป็ดปักกิ่ง เที่ยวกำแพงเมืองจีน ดูพิธีเชิญธงชาติ
ทุกอย่างไม่มีความแตกต่างจากโลกก่อนเกิดใหม่เลย
ถึงวันรายงานตัว ซูเสี่ยวชีก็ลากเย่หานมาที่สนามกีฬาเมืองหลวงตั้งแต่เช้าตรู่
ที่นี่คนแน่นไปหมด มีประชาชนที่มาดูความคึกคักจำนวนมาก และสื่อบ้าง มาอออยู่ที่หน้าสนาม
โชคดีที่เย่หานมีวิสัยทัศน์ไกล ใส่หน้ากากและแว่นตากันแดดกับซูเสี่ยวชีทั้งสองคน จึงสามารถเข้าไปในสนามกีฬาได้อย่างสำเร็จ
พอเข้ามาข้างในก็กว้างขวางขึ้นมาก คนข้างนอกเข้ามาไม่ได้
ที่นี่ เย่หานก็ได้เห็นผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ด้วย
รวมถึงพิธีกรฝ่ายประเทศเสินโจว ปิงปิง เธอกำลังถ่ายทอดสดอยู่แล้ว ผู้ชมทั่วทั้งเครือข่ายกำลังจ้องมองภาพนี้อยู่
"ทุกคนดูสิ ผู้เข้าแข่งขันอีกสองคนมาแล้ว"
"พวกเขาเหมือนเป็นผู้โชคดีที่ถูกเลือกเป็นทีมสุดท้าย ผู้เข้าแข่งขันสองคนจากทีมนางฟ้าตัวน้อยกับนายขี้เหนียว เย่หานและซูเสี่ยวชี!"
ตามสายตาของปิงปิง กล้องก็แพนมาที่เย่หานและซูเสี่ยวชีแล้ว
เย่หานในใจก็ด่าซูเสี่ยวชีผู้หญิงโง่คนนี้อีกครั้ง ที่ตั้งชื่อแบบนี้
แต่ภายนอก ก็ยังต้องทำเป็นเหมือนปกติ เย่หานโบกมือให้กล้อง
ในเวลาเดียวกัน ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ที่อยู่ในสนาม ก็พากันจ้องมองเย่หานและซูเสี่ยวชี