เอาชีวิตรอดในป่า โชคของผมดีเกินไปนิดหน่อย

ตอนที่ 50 วันที่เจ็ดผ่านไป! จูฉวนฉีจะทนได้อีกนานแค่ไหน?

5 นาที· 1.2K คำ

เกี่ยวกับวิธีทำเตียงไม้ไผ่นี้ เย่หานมีแบบในหัวแล้ว

เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำเป็นเตียงแบบดั้งเดิม

แบบที่มีขาสี่ขา และด้านล่างโล่งแบบนั้น

เตียงในบ้านคนส่วนใหญ่เป็นแบบนั้น ใต้เตียงเก็บฝุ่นง่าย ทำความสะอาดไม่สะดวก

ของอะไรตกไปก็ต้องคลานเข้าไปหยิบ

สำคัญคือเย่หานเคยเจอเหตุการณ์แบบนั้นมา เขาจำได้แม่น

โทรศัพท์หล่นลงไปผ่านช่องว่างระหว่างเตียงกับกำแพง

เขาคลานเข้าไปใต้เตียงเพื่อหยิบ ตัวเปื้อนฝุ่นไปหมด ตอนออกมาหัวยังชนเป็นโป่งเลย

ตั้งแต่นั้นมาเย่หานก็เกลียดเตียงแบบนี้เข้าด้วยกระดูกดำ

ที่เขาอยากทำคือเตียงแบบฐานติดพื้น

ไม่ต้องมีขาสี่ขาเลย!

แบบนี้ทำก็สะดวกกว่า

เย่หานมีแบบในหัวแล้ว และฝีมือก็แกร่ง

ง่ายกว่าสร้างบ้านไม้ไผ่เยอะ

ตอนเที่ยงกินหมูผัดหน่อไม้ ดื่มซุปปลารมควันสาหร่ายทะเล เย่หานก็ทำงานต่อ

หน่อไม้แน่นอนว่าไปขุดมาจากป่าไผ่เมื่อวันนี้ กำลังสดนุ่ม อร่อยมาก

เย่หานเตรียมวัสดุที่จำเป็นทั้งหมดไว้ แล้วเหลือไม้ไผ่บางส่วน มอบให้ซูเสี่ยวชี

ผ่าเป็นตอกไม้ไผ่ แล้วสานเป็นกระบุง

ถ้าพกแค่กระเป๋าเป้ ก็ไม่ค่อยพอใช้บ่อย ๆ และเปื้อนง่าย

อย่างตอนที่แล้วใส่ถั่ว ก็เปื้อนโคลนเต็มกระเป๋า

ถ้ามีกระบุง ก็จะสะดวกขึ้นมาก

พืชที่เก็บมาจากข้างนอก สัตว์เล็ก ๆ ที่จับได้ ก็ใส่กระบุงแบกกลับมาได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป