ในเวลานี้ การถ่ายทอดสดกลับมาอีกครั้ง ผู้ชมต่างเห็นว่า เย่หานพกอุปกรณ์ออกจากที่พักอาศัย
ส่วนซูเสี่ยวชีกำลังจัดการลูกแพะป่าอยู่ที่ลำธาร
เกี่ยวกับภาพการฆ่าแพะ เย่หานคิดแล้วคิดอีก กลัวว่าทุกคนจะดูแล้วรู้สึกไม่สบายใจ จึงไม่ได้เปิดการถ่ายทอดสด
ดังนั้น ในครั้งนี้ ผู้ชมต้องรอกันเกือบครึ่งชั่วโมง
"ที่แท้ก็แวะฆ่าลูกแพะป่าไปด้วยนี่เอง"
"ไม่แปลกที่รอกันนานขนาดนี้"
"ลูกแพะป่าตัวนี้น่าสงสารจัง ตายก็ไม่ตายอย่างสบาย ยังถูกขังไว้อีกหลายวัน"
"เย่หานไม่มีเวลาไม่ใช่เหรอ ไหม้แล้วย่อมดีกว่าอยู่อย่างทนทุกข์ ได้อยู่อีกสองสามวันก็ไม่ดีหรือไง?"
"ตอนนี้เย่หานจะเริ่มลองทำกระดาษแล้ว เทคโนโลยีการทำกระดาษเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดสิ่งประดิษฐ์ของประเทศเสินโจวเรา น่าตื่นเต้นจริง ๆ!"
"จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีผู้เข้าแข่งขันคนไหนใช้กระดาษได้เลย หวังว่าเย่หานจะสำเร็จนะ!"
"เจ้านายเย่ของเราน่ะ เคยพลาดเมื่อไหร่กัน?"
ผู้ชมต่างวิพากษ์วิจารณ์ไปมา ต่างก็จับจ้องไปที่เย่หาน
ในถิ่นทุรกันดาร ได้รังสรรค์หนึ่งในสี่สุดยอดสิ่งประดิษฐ์ของประเทศเสินโจวขึ้นมาใหม่!
บรรยากาศเริ่มตื่นเต้นเร้าใจขึ้นมาอย่างประหลาด
"ผู้เข้าแข่งขันเย่หานกำลังจะลองทำกระดาษ"
"เทคโนโลยีการทำกระดาษ แท้จริงแล้วปรากฏในประเทศเสินโจวเป็นแห่งแรก จัดเป็นสมบัติล้ำค่าระดับโลก"
"แต่นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ขอเรามารอดูกันเถอะ"
ภายในห้องถ่ายทอดสดอย่างเป็นทางการ ป๋อเย่เอ่ยขึ้น
ในใจของเขา ก็มองทีมของเย่หานไว้ในแง่ดีมากเช่นกัน
เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มให้ความสำคัญกับเย่หานและซูเสี่ยวชีมากขึ้นเรื่อย ๆ