ฟีเจอร์การให้ทิปเปิดใช้งาน เย่หานกวาดยอดทิปไปถึงสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ!
แม้จะต้องหักภาษีและค่าธรรมเนียมต่างๆ แต่สุดท้ายเงินที่ได้เข้ากระเป๋าก็ยังเป็นตัวเลขที่น่าตกใจ!
แค่ระลอกเดียวก็เพียงพอที่จะบรรลุอิสรภาพทางการเงินแล้ว!
แน่นอนว่า เย่หานร่ำรวยอยู่แล้ว เกิดใหม่มาก็เป็นลูกเศรษฐีที่ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งสิ้น
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เย่หานยังไม่รู้เรื่องนี้เลย
ชีวิตวันนี้แสนสุขสบาย แค่ไปป่าไผ่มาครั้งหนึ่ง ที่เหลือก็ไม่มีอะไรแล้ว
เย่หานพาซูเสี่ยวชีร่วมกันทำโต๊ะเก้าอี้ ไม่ได้เร่งรีบอะไร ค่อยๆ ทำไปเรื่อยๆ
ทำงานไปพักไป สบายๆ
นี่คือสิ่งที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ไม่กล้าจินตนาการ
มีอาหารอุดมสมบูรณ์ ไม่ต้องรีบทำงาน นี่มันการเอาชีวิตรอดในป่ากันแน่หรือ?
ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ยังต้องกังวลเรื่องอาหารในแต่ละวันอยู่นะ!
"โต๊ะเก้าอี้ชุดนี้ใกล้เสร็จแล้ว ฉันขอดูหนังกระต่ายหน่อย"
เย่หานวางงานในมือ สะบัดเศษไม้ไผ่ที่ติดตามตัวออก
ตั้งแต่เช้าวันนี้ เขาก็ลงมือจัดการหนังกระต่ายแล้ว
หนังที่ลอกจากตัวกระต่าย ล้างทำความสะอาดง่ายๆ เรียกว่าหนังดิบ
การจะนำหนังกระต่ายมาทำปลอกหมอน หรือหมวกหรือสิ่งของทำนองนี้ ต้องผ่านกรรมวิธีหลายขั้นตอน
วิธีที่ดีที่สุดคือใช้สารเคมีบางชนิด เพื่อขจัดกลิ่นและทำให้ขนนุ่ม
แต่เย่หานแทบไม่มีอะไรเลย ทำได้เพียงใช้วิธีง่ายๆ
ตั้งแต่เช้า เย่หานแช่หนังกระต่ายไว้ในน้ำ เพิ่มใบไผ่และพืชที่มีกลิ่นหอมอื่นๆ ลงไปแช่ด้วยกัน