เอาชีวิตรอดในป่า โชคของผมดีเกินไปนิดหน่อย

ตอนที่ 89 ได้แพะมาแล้ว! งานรออยู่เต็มมือ!

5 นาที· 1.2K คำ

การค้นพบนี้สำคัญมากจริงๆ!

พูดตามตรง ตอนนี้สภาพของเย่หานและซูเสี่ยวชีไม่ได้ดีเลิศอะไร

ก็แค่ใบหน้าหล่อสวยเกินต้านทาน เลยยังพอดูได้

ส่วนผู้เข้าแข่งขันหน้าตาทั่วไป หรือแย่กว่านั้น ไม่ต้องพูดถึงเลย!

แต่ละคนดูเหมือนคนป่า!

ผู้เข้าแข่งขันชาย หนวดเครารกรุงรัง ดูไม่ดูแลตัวเอง

ผู้เข้าแข่งขันหญิง ยิ่งแย่หนัก

ผู้หญิงยุคไหนกันที่ไม่ใช้เครื่องสำอาง สกินแคร์?

ใครๆ ก็มีขวดโหลเต็มไปหมด ต่างกันแค่ของแพงกับของถูก

พอมาอยู่บนเกาะร้าง จะไปหาของพวกนี้ที่ไหน?

ผิวที่เคยดูแลมาอย่างดีทุกวัน พอมาถึงเกาะโดนแดดเผาวันเดียว จบเห่ กลับไปเป็นสภาพเดิม!

สิบกว่าวันมานี้ ทุกคนดำลงไปหนึ่งระดับ หน้าขึ้นสิวอะไรแบบนี้ เรื่องปกติมาก

ผมก็มันเยิ้ม เอาน้ำเปล่าล้างจะเอาความมันออกได้ยังไง?

ไม่ต้องพูดถึงคราบโคลนบนเสื้อผ้ากางเกง ล้างยากสุดๆ!

มีครั้งหนึ่งซูเสี่ยวชีแอบร้องไห้ตอนเข้าห้องน้ำอยู่พักหนึ่ง

สำหรับคนรักความสะอาดแล้ว นี่มันทนไม่ไหวจริงๆ

แต่ตอนนี้ดีแล้ว

มีสบู่ผลไม้ ปัญหาเรื่องความสะอาดจะดีขึ้นมาก!

ใบหน้าเย่หานเปื้อนยิ้มมีความสุขตลอดเวลา เก็บผลไม้มาได้กองใหญ่ ใช้เสื้อค้ำยามปีนลงมาจากต้นไม้

"หัวหน้า พวกนี้ใช้ได้นานแค่ไหน?"

"เราไม่ได้เอาตะกร้ามาด้วย จะใส่กลับไปได้เท่าไหร่!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป