ตอนแรก จูฉวนฉียังคิดว่า จางฮ่าวหรานคงจะกลับมาในไม่ช้า
ยังไงซะ นี่ก็เป็นการแข่งขันเอาชีวิตรอดในป่าธรรมชาติระดับโลก การจับคู่เป็นทีมสองคนย่อมดีกว่า
สองคนร่วมมือกัน ย่อมดีกว่าคนเดียวแน่นอน!
มองจากภาพรวม จางฮ่าวหรานจำเป็นต้องกลับมา
แต่เขารออยู่นาน รอจนฟ้ามืดแล้ว ก็ยังไม่เห็นจางฮ่าวหรานกลับมา
จูฉวนฉีเริ่มใจไม่ดี
ถึงเขาจะดูถูกจางฮ่าวหรานในใจ แต่ถ้ามีจางฮ่าวหรานอยู่ด้วย คืนนี้สองคนนอนด้วยกันจะได้รู้สึกปลอดภัยกว่า
ไม่อย่างนั้น ถ้าจู่ๆ มีสัตว์ป่าตัวหนึ่งโผล่มา เช่น แมวป่าลิงซ์เมื่อคราวก่อนล่ะ ก็จะทำยังไง?
“จางฮ่าวหรานคิดจะแยกทีมจริงๆ หรือ?”
“เขาคิดว่าการแข่งขันครั้งนี้เป็นเกมหรือไง?”
จูฉวนฉียิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ
แถมเขาทั้งวันก็ไม่ได้กินอะไร มีแค่ผลไม้ไม่กี่ลูก ตอนนี้หิวจนปวดท้อง มึนหัวตาลายไปหมด
เขามองดูรอบๆ ตัว ไม่มีอะไรกินได้เลย
มีแค่เกลือหนึ่งถุงนั่นแหละ!
จูฉวนฉีโกรธจนกัดฟัน อยากจะออกไปหาอาหาร แต่ก็ไม่กล้า
ป่าดงดิบเขตร้อนตอนกลางคืนน่ะนะ!
มันอันตรายขนาดไหน?
เผลอแป๊บเดียวก็อาจเอาชีวิตไม่รอด!
แม้แต่คนอย่างเหลียนเฟิง ก็ยังไม่อยากออกล่าสัตว์ตอนกลางคืนเลย
ไม่ต้องพูดถึงจูฉวนฉีเลย
พฤติกรรมของเขา ทำเอาผู้ชมจำนวนไม่น้อยเริ่มไม่พอใจ
แต่ก่อน ก็มีแค่แฟนคลับของจางฮ่าวหราน ที่ทะเลาะกับแฟนคลับของจูฉวนฉี แล้วเลยพลอยไม่ชอบจูฉวนฉีไปด้วย
แต่ตอนนี้ แม้แต่แฟนคลับของจูฉวนฉีเอง ก็เริ่มมีบางส่วนถอนตัวออกไป