การเกิดขึ้นของเครื่องปั้นดินเผานั้น ก็เป็นสัญลักษณ์ของความก้าวหน้าครั้งใหญ่ของอารยธรรมมนุษย์
ในการเอาชีวิตรอดในป่า จะขาดการเผาเครื่องปั้นดินเผาไปได้อย่างไร?
ยังไงซะ ในแผนการของเย่หาน ก็มีเรื่องนี้อยู่ในแผนเสมอ
เพียงแต่ยังไม่มีโอกาสได้ทำเท่านั้นเอง
รอให้ช่วงนี้ยุ่งๆ ผ่านไปก่อน เย่หานก็ตั้งใจจะเริ่มเผาเครื่องปั้นดินเผาแล้ว
ถึงตอนนั้น ก็จะมีชามและจานใช้ สามารถเผาเครื่องใช้ได้มากขึ้น ทำให้ชีวิตสะดวกสบายมากขึ้น
พัคชังกิลจากประเทศศัลยกรรมคนนี้ เพราะทำหม้อหาย ช่วงนี้ชีวิตไม่ค่อยดีเท่าไหร่
เลยเกิดคิดที่จะเผาเครื่องปั้นดินเผาขึ้นมา
เช่น สามารถเผาหม้อดินออกมาแทนที่หม้อที่ทีมงานรายการแจกได้
ตอนนี้เจอหอยโข่งยักษ์แล้ว ใช้เปลือกหอยแทนหม้อได้เลย เขาก็ทิ้งความคิดที่จะเผาเครื่องปั้นดินเผาทันที
ทั้งสองคนตื่นเต้นมาก
หอยโข่งยักษ์ขนาดนี้ ต้องโตกี่ปีกว่าจะได้ขนาดนี้เนี่ย!
คนคนเดียวยังอุ้มแทบไม่ไหวเลย!
"มีเนื้อกินแล้ว ยังมีหม้อใช้ด้วย!"
"ฉันเดาว่าในแม่น้ำคงไม่ได้มีแค่หอยโข่งยักษ์ตัวเดียว เราจะได้ของอีกเยอะแน่นอน!"
พัคชังกิลพูดอย่างตื่นเต้น ใบหน้าบาน
เพื่อนร่วมทีมของเขาก็พยักหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
โชคของสองคนนี้ ก็ถือว่าไม่เลวนะ
เพราะที่พักอาศัยของทั้งสองคน อยู่ใกล้กับแม่น้ำสายหนึ่ง ขนาดใหญ่กว่าลำธารของเย่หานอยู่ไม่น้อย
แบบนี้ ก็ไม่เพียงแต่แก้ปัญหาน้ำใช้ในชีวิตประจำวัน ยังสามารถหาอาหารจากแม่น้ำได้อีกด้วย