คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เย่หานและซูเสี่ยวชีนอนลงได้ไม่นานก็หลับไปทั้งคู่ หลับลึกมาก
เพราะทำงานหนักจริง ๆ ทั้งวัน เหนื่อยมาก
เช้าวันที่สอง เย่หานตื่นขึ้นมา
วันนี้เป็นวันที่สิบสี่แล้ว ไม่น่าเชื่อว่าผ่านไปสองสัปดาห์แล้ว
เย่หานลุกขึ้น สวมเสื้อแจ็คเก็ต ซูเสี่ยวชีก็ตื่นตามมาด้วย
คืนนี้นางฝันอีก ฝันว่าล่าสัตว์สำเร็จ ฝันว่ากระต่ายขยายพันธุ์เป็นฝูงใหญ่
"เตรียมอาหารเช้า ฉันจะไปดูเตาดินเผากับฝั่งกระต่ายหน่อย"
เย่หานสั่ง
แต่ครั้งนี้ ซูเสี่ยวชีไม่ทำตามคำสั่งของเขา
"ไม่ได้!"
"ฉันก็อยากดูด้วย!"
ซูเสี่ยวชีพูด
"ได้ ได้ ได้ งั้นเดี๋ยวกินข้าวทีหลังก็ได้ เราไปดูด้วยกัน"
เย่หานยิ้มพูด
สองคนเดินไปด้วยกันที่เตาดินเผา
ผ่านการเผามาทั้งคืน ตอนนี้ไฟดับแล้ว
ปากเตาแม้จะถูกเย่หานอุดไว้ แต่เพื่อรักษาเปลวไฟให้ลุกต่อเนื่อง บนเตาดินเผาจึงมีช่องระบายอากาศไว้หลายจุด
ไม่งั้นจะเผาเครื่องปั้นดินเผาได้ยังไง?
เย่หานลูบผิวเตาดินเผา ยังอุ่น ๆ อยู่
"การเผาน่าจะเสร็จแล้ว"
"แต่ข้างในคงยังร้อนอยู่ ตอนนี้ฉันเปิดปากเตา ระบายความร้อนข้างในออกก่อน แล้วเราไปดูกระต่ายกัน"
"พอเรากลับมา ก็เข้าไปดูผลการเผาเครื่องปั้นดินเผาได้เลย"
เย่หานพูดกับซูเสี่ยวชี
ซูเสี่ยวชีพยักหน้า ตื่นเต้นมาก
นางอยากรู้มากว่าเครื่องปั้นดินเผาที่ตัวเองทำจะเผาสำเร็จหรือไม่