หลายวันไม่ได้มาที่ป่าไผ่แถวนี้แล้ว
เย่หานสำรวจสภาพป่าไผ่ก่อน
"ไม่ต่างจากตอนที่จากมาครั้งที่แล้วเท่าไร"
"แต่ไผ่ต้นนี้มีรอยถูกแทะ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งถูกแทะเมื่อสองวันก่อน"
เย่หานชี้ไปที่ไม้ไผ่ต้นหนึ่งที่ถูกแทะแล้วพูด
ไม่ต้องสงสัย นี่เป็นฝีมือของหนูไผ่
"หนูไผ่!"
ซูเสี่ยวชีเริ่มหิวแล้ว
ครั้งที่แล้วทั้งคู่จับหนูไผ่ได้ห้าตัว แต่กินหมดแล้ว
เนื้อหนูไผ่อร่อยมาก กินแล้วก็อยากกินอีก
"ดูเหมือนพายุฝนจะไม่สามารถฆ่าหนูไผ่ได้เลย คงทนแข็งแรงดี"
"เดี๋ยวลองดูว่าจะจับหนูไผ่กลับไปได้ไหม จะได้เปลี่ยนเมนู"
เย่หานวางตะกร้า หม้อ และสิ่งของอื่นๆ ลง
มือของเขาถือพลั่วช่าง บนไหล่พาดธนูไม้ไผ่ ตรวจสอบร่องรอยทั่วป่าไผ่อย่างละเอียด
เป้าหมายหลักของวันนี้คือลองหาไก่และแกะ
เย่หานมั่นใจว่าที่นี่มีไก่และแกะเดินผ่าน
ซูเสี่ยวชีก็ทำท่าหาไปด้วย
"ทำไมไม่มีล่ะ!"
"ไก่ล่ะ แกะล่ะ?"
ซูเสี่ยวชีมาล่าสัตว์ด้วยความหวังอันยิ่งใหญ่ แต่พอหาไปสักพักก็เริ่มเสียใจ
ป่าไผ่นี้ก็มีแค่นี้ ทั้งสองเดินวนจนครบรอบแล้ว จะมีเหยื่อที่ไหนกัน?
เย่หานยิ้มแล้วส่ายหัว
"ยังไงล่ะ เธอคิดว่าเหยื่อจะนอนอยู่ตรงนั้นรอให้เธอมาฆ่างั้นเหรอ?"
"ในป่าไผ่ไม่มีก็เป็นเรื่องปกติ เราเลยไปสำรวจด้านหน้ากันดีกว่า ออกไปนอกเขตป่าไผ่"
เย่หานพูด
เขานำหน้าเดินออกจากป่าไผ่ไปทางพุ่มไม้ด้านหน้า